Pieśń XIV¹²

Wy, którzy Pospolitą Rzeczą władacie,

A ludzką sprawiedliwość³ w ręku trzymacie;

Wy, mówię, którym ludzi paść poruczono

I zwierzchności nad stadem Bożym zwierzono,

Miejcie to przed oczyma zawżdy swojemi,

Żeście miejsca zasiedli Boże na ziemi,

Z którego macie nie tak swe własne rzeczy

Jako wszytek ludzki mieć rodzaj na pieczy.

A wam więc nad mniejszemi zwierzchność jest dana,

Ale i sami macie nad sobą Pana,

Któremu kiedyżkolwiek z spraw swych uczynić

Poczet macie; trudnoż tam krzywemu wynić.

Nie bierze ten Pan darów ani sie pyta,

Jesli kto chłop czyli sie grofem⁴ poczyta;

W siermiędze⁵ li go widzi, w złotych li głowach⁶,

Jesli namniej przewinił, być mu w okowach.

Więc ja podobno⁷ z mniejszym niebezpieczeństwem

Grzeszę, bo sam sie tracę swym wszeteczeństwem⁸;

Przełożonych występki miasta zgubiły

I szerokie do gruntu carstwa zniszczyły.

Przypisy:

1. Ks. 2, Pieśń XIV — pieśń ta pojawia się również w Odprawie posłów greckich jako chór drugi. [przypis redakcyjny]

2. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

3. ludzka sprawiedliwość — sprawiedliwość wobec ludzi. [przypis redakcyjny]

4. grof — graf, hrabia. [przypis redakcyjny]

5. siermięga — ubranie chłopskie. [przypis redakcyjny]

6. złotych (...) głowach — złotogłowach; złotogłów: kosztowna tkanina przetykana złotymi nićmi. [przypis redakcyjny]

7. podobno (daw.) — zapewne. [przypis redakcyjny]

8. wszeteczeństwo (daw.) — bezwstyd, nieprzyzwoitość, występek. [przypis redakcyjny]