Pieśń XXI¹²

Srogie łańcuchy na swym sercu czuję;

Lecz to szczęściem szacuję³,

Żem jest tak pięknym sidłem ułowiony;

Wesoło żywę⁴, w trosce położony,

A w tym swoim wzdychaniu

Mam rozkosz⁵ przeciw⁶ ludzkiemu mniemaniu,

Oczy dziwnej piękności,

W których sie wszytki najdują wdzięczności⁷.

Dzień to błogosławiony,

Kiedym ja waszym sidłem upleciony⁸.

Przypisy:

1. Ks. 2, Pieśń XXI — w pieśni pojawiają się liczne motywy z poezji Francesca Petrarki. [przypis redakcyjny]

2. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

3. szczęściem szacuję — uważam za szczęście. [przypis redakcyjny]

4. żywę (starop. forma 1 os. lp.) — żyję. [przypis redakcyjny]

5. rozkosz* (starop.) — przyjemność, zadowolenie (znaczenie nieco inne niż obecnie). [przypis redakcyjny]

6. przeciw — wbrew. [przypis redakcyjny]

7. wdzięczności — tu: wdzięki. [przypis redakcyjny]

8. upleciony — schwytany, opleciony. [przypis redakcyjny]