Pieśń XXII¹²

Proszę, jesli sie z tobą co śpiewało,

Co by i ten rok, i dalej trwać miało,

Powiedz słowieński rym, o wielostrona³

Lutni złocona,

Mytyleńskiego mieszkańca⁴ przed laty

Zabawo, który, choć w boju zębaty⁵,

Przedsię śrzód mieczów lub też nawę w biegu

Przybił do brzegu.

Muzy parnaskie i naleźcę wina⁶,

I Afrodytę, i z nią jejże syna⁷

I Lyka⁸ z czarnym włosem i czarnema

Śpiewał oczema,

O czci Febowa⁹ i stołów złoconych

Kraso niebieskich, o myśli strapionych

Wdzięczna ochłodo¹⁰, i mnie sprzyjaźliwąm¹¹

Bądź, gdy cię wzywąm!

Przypisy:

1. Ks. 2, Pieśń XXII — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina I 32) noszącej tytuł Ad lyram (Do liry). [przypis redakcyjny]

2. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

3. wielostrona — wielostrunna. [przypis redakcyjny]

4. Mytyleński mieszkaniec — chodzi o Alkajosa z Mytyleny, poetę gr. żyjącego w VII w. p.n.e. [przypis redakcyjny]

5. zębaty — zaciekły. [przypis redakcyjny]

6. naleźca wina — Bachus (mityczny wynalazca i bóg wina). [przypis redakcyjny]

7. jejże syna — synem Afrodyty był Amor. [przypis redakcyjny]

8. Lyk — Lycus, chłopiec, którego urodę i wdzięki opiewał Alkajos. [przypis redakcyjny]

9. czci Febowa — chlubo Feba-Apollina, opiekuna muz, grającego też na lutni. [przypis redakcyjny]

10. ochłoda — tu: pociecha. [przypis redakcyjny]

11. sprzyjaźliwąm — życzliwą, sprzyjającą. [przypis redakcyjny]