Kantyczka¹ moribundów²

Od czarnej rozpaczy,

Ustrzeż, wybaw nas.

Zwól³, niech przeinaczy⁴

Płuca nasze czas.

Od śmierci za życia

Ratuj, chroń nasz tłum.

Codziennego gnicia

Proces w płucach tłum.

Pokądże po świecie

Będziemy się tłuc —

Co wiosna, co jesień,

Ze szczątkami płuc?

Zdradnej rozkaż rtęci

Niech się nie pnie wzwyż.

Bo się nam wyświęci

Trumna, dół i krzyż.

Od bezmyślnej żądzy,

Znikczemnienia ciał —

Oby Duch twój rwący

Nas osłonić chciał.

Jadła i powietrza

Daj każdemu z nas

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Przypisy:

1. kantyczka — popularna pieśń religijna; zbiór takich pieśni. [przypis edytorski]

2. moribund, morybund (z łac. moribundus) — umierający, bliski śmierci. [przypis edytorski]

3. zwolić — dziś: pozwolić. [przypis edytorski]

4. przeinaczyć — zmienić, przekręcić coś. [przypis edytorski]