kompozycja

O gniadym zaranku

świerk w ptaszęcym wianku

pod zielenią grube niedźwiedzie

krystka nuci na hałdach

radość tupie po ganku

szosą ja sam nie wiem co jedzie

na to srebrnie płowo

z malinowym błyskiem

promieniują płytkich wód pasma

wypadł bożyc¹ z byliny

a tratuje po wszystkim

w smugach jasny pod słońce hasa

nieznany a śliczny

snami połowiczny

daj nam swe obce hierarchie

mówi krystka

ciął ręką po strumieniu krynicznym

mokry pył tęczą wzbił nad jej karkiem

jakiż upał

grono chwil znojnych in quarto²

samolotu cień pomknął po miedzy

cóż na szosie

tam jedzie nawet spojrzeć nie warto

lepiej w książki po łaskę wiedzy

Przypisy:

1. bożyc (starop.) — syn boży. [przypis edytorski]

2. in quarto (z łac.) — czwarta część; format książki wielkości 1/4 arkusza (arkusz: jednostka miary tekstu; może być arkusz autorski, drukarski, introligatorski). [przypis edytorski]