Mróz

W ostry mróz chłopek wiózł

Z lasu chrust1 na wozie,

Skrzypi coś, oś nie oś2,

Trzaska chrust na mrozie.

Tężał3 mróz, wicher rósł,

Pędząc jak w sto koni4,

Trzeszczy wóz, trzeszczy mróz,

Chłop zębami dzwoni.

Szkapa: brr, chłop jej: prr —

A podwozie zgrzyta,

Gwiżdże wiatr, śwista bat,

Stukają kopyta.

Chrzęst i brzęk, zgrzyt i stęk,

Hałas jak w fabryce!

Mniejszy mróz, lżejszy wóz

Przy takiej muzyce.

Przypisy:

1. chrust — suche gałęzie do palenia np. w piecu. [przypis edytorski]

2. — rura łącząca koła wozu. [przypis edytorski]

3. tężeć — twardnieć; tu: nasilać się, potężnieć. [przypis edytorski]

4. pędzić jak w sto koni — pędzić z ogromną prędkością, z pośpiechem. [przypis edytorski]