O panu Tralalińskim

W Śpiewowicach, pięknym mieście,

Na ulicy Wesolińskiej

Mieszka sobie słynny śpiewak,

Pan Tralisław Tralaliński.

Jego żona — Tralalona,

Jego córka — Tralalurka,

Jego synek — Tralalinek,

Jego piesek — Tralalesek.

No a kotek? Jest i kotek,

Kotek zwie się Tralalotek,

Oprócz tego jest papużka,

Bardzo śmieszna Tralalużka.

Co dzień rano, po śniadaniu,

Zbiera się to zacne grono¹,

By powtórzyć na cześć mistrza

Jego piosnkę ulubioną.

Gdy podniesie pan Tralisław

Swą pałeczkę — tralaleczkę,

Wszyscy milkną, a po chwili

Śpiewa cały chór piosneczkę:

«Trala trala tralalala

Tralalala trala trala!»

Tak to pana Tralislawa

Jego świetny chór wychwala.

Wyśpiewują, tralalują,

A sam mistrz batutę² ujął

I sam w śpiewie się rozpala:

«Trala trala tralalala!»

I już z kuchni i z garażu

Słychać pieśń o gospodarzu,

Już śpiewają domownicy

I przechodnie na ulicy:

Jego szofer³ — Tralalofer

I kucharka — Tralalarka,

Pokojówka⁴ — Tralalówka

I gazeciarz⁵ — Tralaleciarz,

I sklepikarz — Tralalikarz,

I policjant — Tralalicjant,

I adwokat — Tralalokat,

I pan doktor — Tralaloktor,

Nawet mała myszka,

Szara Tralaliszka,

Choć się boi kotka,

Kotka Tralalotka,

Siadła sobie w kątku,

W ciemnym tralalątku

I też piszczy cichuteńko:

«Trala — trala — tralaleńko...»

Przypisy:

1. grono — grupa ludzi, tu: rodzina. [przypis edytorski]

2. batuta — cienka pałeczka, którą dyrygent trzyma w ręce, dzięki czemu cała orkiestra może widzieć wskazówki dotyczące wykonania utworu, czyli dyrygowanie. [przypis edytorski]

3. szofer — kierowca. [przypis edytorski]

4. pokojówka — kobieta wykonująca zawód sprzątaczki w pomieszczeniach mieszkalnych. [przypis edytorski]

5. gazeciarz — osoba sprzedająca lub roznosząca gazety. [przypis edytorski]