[Lecz próżna nadzieja, i martwe życzenia...]

Ah that thus my lot

Might be with peace and solitude assign’d

Where I might from some little quiet lot

Sigh for the crimes and miseries of mankind

Southey.

Lecz próżna nadzieja, i martwe życzenia;

Ach! życia wiosna nigdy nie powróci,

Czas chybki¹, własną falę nie odwróci;

Lecz inny promień rozrzedzi te cienia;

Gdy pierwsze życia spełzną omamienia,

Burza spokojne zwierciadła zakłóci;

Młodzieniec z wiru kiedy się ocuci;

Postać się świata dla niego odmienia!

Blask, co go w życia młodości otoczył,

Przed okiem męża blednieje i znika;

W prawdziwym świetle, kiedy świat zoczył².

Słodsze uczucia w sercu swym zamyka;

— — — — — — — — — — —

— — — — — — — — — — —

Przypisy:

1. chybki (daw.) — szybki i zwinny. [przypis edytorski]

2. zoczyć — zobaczyć coś. [przypis edytorski]