Sen

At the mid hour of night when stars are weeping

I fly to the lone vale we lov’d! . . . . . .

T. Moore.

Już się zamknęły błękitne powoie,

Na łonie pokoiu, ty zaśniéy aniele,

Niech noc kwiatami, twe łóże wyściele,

I w koło Ciebie, spuści szaty swoie!

Niech sném miłości, poi duszę twoie,

Lecz ia, tych słodkich uczuć, nie podziele,

Niestety! szczęścia maiąc tak nie wiele,

Myśl tobą zaięte, nigdy nie rozdwoie;

Dokąd w głębokiém nie złożą mnie grobie,

Ja tylko w Tobie, i przez Ciebie żyie,

Dokąd to serce, ach! zatkliwe biie;

Wszystkie me myśli obracam ku Tobie;

Zamkniéy twe oko, zaśniéy iako w niebie,

Zaśniéy spokoynie, ia czuwam za Ciebie!