Ludzie miotają się, dręczą, cierpią...

Ludzie miotają się, dręczą i cierpią,

Złorzeczą ziemi, przeklinają nieba,

Aż im się siły nareszcie wyczerpią

I do smutnego poznania przychodzą,

Że nie do zwycięstw nad losem się rodzą

I ze losowi poddać się potrzeba.