Melodia mgieł nocnych

(Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym)

Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,

Lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie...

Okręcajmy się wstęgą naokoło księżyca,

Co nam ciała przezrocze¹ tęczą blasków nasyca,

I wchłaniajmy potoków szmer, co toną w jeziorze,

I limb² szumy powiewne i w smrekowym³ szept borze,

Pijmy kwiatów woń rzeźwą⁴, co na zboczach gór kwitną,

Dźwięczne, barwne i wonne, w głąb wzlatujmy błękitną.

Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,

Lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie...

Oto gwiazdę, co spada, lećmy chwycić w ramiona,

Lećmy, lećmy ją żegnać, zanim spadnie i skona,

Puchem z mlecza się bawmy i ćmy błoną przezroczą,

I sów pierzem puszystym, co w powietrzu krąg toczą,

Nietoperza ścigajmy, co po cichu tak leci,

Jak my same, i w nikłe oplatajmy go sieci,

Z szczytu na szczyt przerzućmy się jak mosty wiszące,

Gwiazd promienie przybiją do skał mostów tych końce,

A wiatr na nich na chwilę uciszony odpocznie,

Nim je zerwie i w pląsy znów pogoni nas skocznie...

Przypisy:

1. przezroczy — dziś popr.: przezroczysty. [przypis edytorski]

2. limba — drzewo iglaste podobne do sosny, występujące w górach. [przypis edytorski]

3. smrekowy (reg.) — świerkowy. [przypis edytorski]

4. rzeźwy — świeży. [przypis edytorski]