O Greku, co znalazł złoty hełm

Hełm złoty Grek napotkał na nadmorskim piasku,

hełm może powrotnego spod Troi rycerza;

snadź¹ długo w morzu leżał, lecz nie stracił blasku —

lśnił w słońcu. Wnet go włożył, czując, jak uderza

o jego złotą blachę promieniste słońce.

I wraz w głowie mu wstały, by² wichry szumiące —

Perseusza³, Jazona⁴, Meleagra⁵ czyny

zaszumiały mu w duszy. Nad wał morza siny

biegnąc, pobiegł do miasta. Nikomu już włosa

nie zdobiły szyszaki — — spojrzano z ukosa,

a on biegł w skały z dumą przybrany w hełm złoty,

dziwiąc ludzi i budząc śmiech podłej hołoty.

Przypisy:

1. snadź (daw.) — widocznie. [przypis edytorski]

2. by — jak. [przypis edytorski]

3. Perseusz (mit. gr.) — heros, syn Zeusa i Danae, pogromca Meduzy. [przypis edytorski]

4. Jazon (mit. gr.) — heros, syn Ajzona, króla Tesalii, przywódca Argonautów w wyprawie po Złote Runo. [przypis edytorski]

5. Meleager (mit. gr.) — heros, syn Ojneusa i Altei. [przypis edytorski]