Potok symboliczny

W skrzesanych¹ turni rozpadlinie,

w zawrotnej wysokości skalnej,

szumiący, bystry potok płynie

niedosłyszany, niewidzialny.

Ze źródeł pod szczytami ścieka,

gdzie tęcza wiesza świetny nimb²,

a szumu jego tam, z daleka,

samotnych słucha garstka limb³.

Jak poświst wiatru w chmur pomroczy,

tam z dołu, z ziemi niesłyszany,

on szumi — i wód fale toczy

między skrzesane⁴, ciemne ściany.

Wkoło jest pustka tak ponura,

takiego chłodu wieje prąd:

że nawet orły strzępią pióra

i odlatują szybko stąd.

I tylko potok sam, samotny,

potok potężny, srebrnopiany⁵,

szumi w wyżynie tej zawrotnej,

pomiędzy ciemne płynąc ściany.

Szumi i pędzi — i z urwiska

przez głaz, co góry z sobą skuł,

w otchłań się czarną srebrny ciska

i leci bez pamięci w dół.

Fala za falą rwie się, pieni —

potok samotny, tryumfalny,

płynie wśród ciemnych cisz i cieni,

niedosłyszany, niewidzialny.

Haha! Jak krążą ponad szczyty

kłęby obłoków z wichrem w tan!

Mgieł tuman w lot się porwał, wzbity

zamachem wichru z skalnych ścian!

Haha! Jak kłębią się i plączą,

jak się miotają z sobą, wznoszą,

w dół opadają — i znów rączo⁶

nad wierchów⁷ suną się pustoszą...

Haha! Jak gwiżdże wiatr i huczy,

jak huczą złomy stromych ścian —

zda się, że Szatan tu się włóczy

i w róg uderza, pustyń Pan...

A w głębi cicho, ciemno, mroźno —

w zawrotnej skalnej rozpadlinie,

w straszliwej ciszy pustką groźną

szumiący, bystry potok płynie.

Niedosłyszany, niewidzialny,

skąd wstaje tęczy świetny nimb⁸

płynie, a jego tryumfalny

szum słyszy garść samotnych limb.

Płynie i fale z góry ciska

w bezdenną otchłań, w zwał granitów,

i szum szeroki tam z urwiska,

rzuca w dół z falą z chmur i szczytów.

Przypisy:

1. skrzesany — tu: wyżłobiony, ścięty. [przypis edytorski]

2. nimb — krąg świetlisty wokół głów istot boskich i świętych. [przypis edytorski]

3. limba — chronione drzewo iglaste, występujące w górach. [przypis edytorski]

4. skrzesany — tu: ukształtowany przez odłupujące się kamienie. [przypis edytorski]

5. srebrnopiany — charakterystyczny dla Tetmajera neologizm; piana fali w kolorach srebra. [przypis edytorski]

6. rączo — szybko. [przypis edytorski]

7. wierch (reg.) — szczyt górski. [przypis edytorski]

8. nimb — krąg świetlisty wokół głów istot boskich i świętych. [przypis edytorski]