Dwa paszkwile na Kociubińską Hermenegildę

I

Kociubińska pachnie dorszem,

Kociubińska Hermenegilda¹ —

i pisze wiersze coraz gorsze,

i tych wierszy nikt nie wyda;

oczywiście, jak dobra babka

muszę ich słuchać, lecz gdy czyta,

nagle spada ze stołu karafka

i noc staje w biegu jak wryta;

więc ją biję laską po głowie.

Kociubińską Hermenegildę.

Ona: cy psyjdzies jutro? powiedz!

Ja: ze prawdopodobnie psyjdę.

II

Kociubińska ma dwie torebki,

a w tych torebkach kompletny chaos,

więcej: prawdziwy magiczny sklepik,

bo: i «Kuźnica»², i kakao,

i dorsz, i «Karenina Anna»³

z fotografiami dziewczyn z Bali⁴,

zżółkły wycinek ze «Skamandra»⁵,

że «nie będziemy drukowali»,

okładki jakichś książek Roju⁶,

cztery obrazki prawie święte,

muszla, Zielona Gęś z «Przekroju»⁷,

popodkreślana atramentem,

dwie gumy «z myszką»⁸, dwa ramiączka,

próbka tapety tajemnicza,

list Osmańczyka⁹, autograf Wionczka¹⁰

i wielki portret Turowicza¹¹.

Więc ją biję laską po głowie,

Kociubińską Hermenegildę.

Ona: cy psyjdzies jutro? powiedz!

Ja: ze prawdopodobnie psyjdę.

Pierwodruk: „Odrodzenie” 1946, nr 29.

Przypisy:

1. Hermenegilda Kociubińska — fikcyjna postać groteskowej poetki „hermetyczno-sympatycznej”, występująca w satyrycznych tekstach Gałczyńskiego, m.in. w cyklu miniatur Teatrzyk Zielona Gęś. [przypis edytorski]

2. „Kuźnica” — tygodnik społeczno-literacki, wyd. w latach 1945–1950, początkowo w Łodzi, następnie w Warszawie. [przypis edytorski]

3. Anna Karenina — klasyczna powieść psychologiczna rosyjskiego pisarza Lwa Tołstoja, wyd. 1875–1877. [przypis edytorski]

4. Bali — wyspa w Indonezji, ośrodek kultury i sztuki. [przypis edytorski]

5. „Skamander” — polskie czasopismo literackie, założone przez grupę poetycką o tej samej nazwie, wyd. w latach 1920–1928, a następnie 1935–1939. [przypis edytorski]

6. Rój, właśc. Towarzystwo Wydawnicze „Rój” — największe w okresie międzywojennym wydawnictwo beletrystyki w Polsce, publikujące głównie tanie książki na niskim poziomie edytorskim. [przypis edytorski]

7. Zielona Gęś z „Przekroju” — groteskowe miniatury dramatyczne Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego z cyklu Teatrzyk Zielona Gęś, publikowane na ostatniej stronie tygodnika „Przekrój” w latach 1946–1950. [przypis edytorski]

8. dwie gumy „z myszką” — gumki do ścierania z obrazkiem myszki. [przypis edytorski]

9. Osmańczyk, Edmund (1913–1989) — polski publicysta, dziennikarz, politolog i polityk, wielokrotny poseł na sejm PRL, członek Rady Państwa (1979–1980), senator I kadencji (1989–1991). [przypis edytorski]

10. Wionczek, Mieczysław (1918–1988) — polski dziennikarz, korespondent PAP; opisywał sytuację na Dolnym Śląsku bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych, relacjonował proces w Norymberdze oraz amerykańskie doświadczenia z eksplozjami atomowymi na atolu Bikini, publikował m.in. w „Przekroju”, w „Kuźnicy” i „Odrodzeniu”. [przypis edytorski]

11. Turowicz, Jerzy (1912–1999) — polski dziennikarz i publicysta, redaktor naczelny „Tygodnika Powszechnego” (1945–1953 i 1956–1999), katolickiego czasopisma o tematyce społeczno-kulturalnej i politycznej. [przypis edytorski]