Wiosna zawiedzionych

Tak czekaliśmy ciebie w tym roku, zimna wiosno,

sucha, wietrzna wiosno!

A gorzkie ziele tylko wrześniowe mogiły zarosło

I skowrończa piosenka nie dźwięczała jak sama radość,

Nawet drzewa nie kwitną — wymarzły po rozłogach,

po miedzach,

po sadach.

Nawet ziemia zakrzepła w sobie. Umierają rośliny na spiece.

I czymże się ma sycić, czym poić, puste

źródło — smutne serce człowiecze?

1940