***

Oczy nie widzą głęboko, widzą daleko albo blisko, dlatego

tyle brzegów, tyle zgniecionych mórz — czy myśleniu wystar-

czy oczu na zatopienie świata? Za dużo razy poznane przez

siebie, żeby mogło zapuścić korzenie. Przesuwane przez

wszystkie pory roku. Zbliżało się do siebie nieustannie zbyt

lekkie, aż zmieniło się w wiatr.