Porządek rzeczy
Poezja, ta chwila, gdy nuży się stoły, gdy spiętrza się groźba
jeszcze nie ochrzczona, cudak z wysiłku do natury smoka
— z wierzchu żywe liście, a wewnątrz zapałka. Jeśli zrosły
siebie, już w sobie zamilkły.
Poezja, ta chwila, gdy nuży się stoły, gdy spiętrza się groźba
jeszcze nie ochrzczona, cudak z wysiłku do natury smoka
— z wierzchu żywe liście, a wewnątrz zapałka. Jeśli zrosły
siebie, już w sobie zamilkły.