Pamiąteczki

Pamiąteczki zasuszone — nieba róż.

Na pudełku tyrol i jabłoń.

Takie proste było wszystko: chleb i nóż,

a teraz gdzie opadło?

Takie proste byłyby lata

— zasuszone dziś w książkach płatki.

Jak obrazki zielenią odczuć?

Niewypukłe obrazki, gładkie.

[Nie ma ciebie, nie będzie, po co

szukać gwiazdek w czarnej sali?

Tylko pamięć wysycha — potok,

świat — klinika trocinowych lalek¹.]

Dziecinnieje mi ziemia znów

zamykana w tajemnice pudełek.

Oddalony smutek snów

jak nad śmiercią rzucona przełęcz.

Srebrny kluczyk. Nakręcane ptaszki —

— pomniejszone pozytywki zdarzeń.

A to wszystko maleńkie obrazki

powieszone na potężnym konarze.

szpital, III 41 r.

Przypisy:

1. Nie ma ciebie... klinika trocinowych lalek — w rękopisie fragment ten został przekreślony; zob. http://polona.pl/item/26358514/83/. [przypis edytorski]