Boży dzwonek

Znam ja dzwoneczek, co w ranny czas

Rozbrzmiewa głoskiem w pole i w las:

— Ludzie i ptacy,

Wstańcie do pracy,

Świt woła was! —

Znam ja dzwoneczek wieczornych zórz,

Co wiosce dzwoni i wszerz i wzdłuż:

— Dość trudu, pracy,

Ludzie i ptacy

Spocznijcie już! —

I wyżej, wyżej, w błękitną toń

Głos srebrny płynie nad naszą błoń:

Miedzą zroszoną

Kmieć idzie z broną

I wznosi skroń.

Ej ty ptaszyno, znam ja cię, znam!

Wysoko latasz u słońca bram,

Tyś skowroneczek,

Boży dzwoneczek,

Co dzwoni nam!