Jasio śpioszek

Chcecie pewno wiedzieć wszyscy,

Jak się chłopczyk ten nazywa,

Co w ogródku sobie siedzi

I na trąbce swej przygrywa? —

Jest to Jasio «Ranny Ptaszek»,

Wielki mamy swej pieszczoszek,

Co aż dotąd się nazywał

W całym domu: «Jasio Śpioszek».

«Jasio Śpioszek» — drogie dziatki,

Nieszczęśliwy był chłopczyna,

Bo zobaczyć nigdy nie mógł,

Jak się dzionek rozpoczyna.

Ledwo ziewnie raz i drugi,

Ledwo przetrze jedno oko,

Ledwo na bok się odwróci —

Już ci słonko het... wysoko!

Aż raz tata mu darował

Trąbkę tę zaczarowaną,

Co wschód słońca ci pokaże,

Gdy zatrąbisz... bardzo rano.

Odtąd Jasio «Rannym Ptaszkiem»

Został po tym wynalazku,

I tak sobie gra codziennie,

Zaraz po słoneczka brzasku.