Piast

Od granicy do granicy

Chodzi stary Piast z Kruszwicy,

Chodzi polem jednem, drugiem,

Oboruje ziemię pługiem.

Gdzie zaorze rolę czarną,

Tam się ludzie po chleb garną;

Gdzie zabrzęknie jasną kosą,

Tam się pieśnie polem niosą.

Jak zamarźnie w Wiśle woda,

To u Piasta siwa broda,

Jak się wiosna puści gajem,

To zakwita broda majem.

A ty Piaście, setny dziadu,

Powiedz-że mi dla przykładu:

Czy od chleba, czy od wody

Zawsześ rześki, zawsześ młody?

— Ni od chleba, ni od wody,

Zawszem rześki, zawszem młody,

Lecz od pracy nad tym łanem,

Nad tem polem ukochanem!