Europa

16 XII [19]43

Jestem jedna wielka boleść

Krwawy ocean boleści bez dna i brzegu

A ludy me tułacze bezdomni

Z rodzinnych strzech wypędzeni

Bez własnego kąta, noclegu —

Ścigani, trzebieni jak dzika zwierzyna

Na pastwę wyuzdanego bestialstwa wydani

Nie znają spokoju, wytchnienia godziny,

W dręczącym oczekiwaniu nowych ciosów,

gromów,

Kiedyś o Boże, twój dopust przeminie!

I kuci w niewoli łańcuchy,

Szamocą się w ostatnim wysiłku woli

A dusze i serca drżą omdlałe,

Krwawą torturą i męką zbolałe,

Pobrzęk łańcuchów naszych miesza się z jękiem

Głodzonych i męczonych rzesz w mordowniach siepaczy

Krew i pot obficie rosi ich ciała sterane

Nadludzką męką i trwogą nękane.

Gdzie i skąd padnie tępiciela cios.

Uwięzieni, w potrzasku, jak dzicz zagnana w matnię,

Do Ciebie Roosevelt ślemy rozpaczy zew bratni S. O. S.

Święci szatan swój sabat, coraz więcej ofiar wydziera.

Mężów najlepszych, młodzież, nawet pisklęta wybiera

Plugawym jadem wszystko wokół truje,

Płomienie niszczycielskie wokół zażega

A wściekłe ich języki, wszystko ogarniają,

Dym gryzie oczy. Gore! Ratuj nas Boże!