Do Anusie

Anusiu! byś mie tem chciała darować,

Żeby mi oczy twe wdzięczne całować

Wolno do wolej¹ lub usta nadobne

I różej² farbą³ rumianej podobne,

Całowałbym cie razów sto tysięcy,

Nie przestawając; więc zaś trzykroć więcej,

Więc tysiąc, więc zaś, więc dwa, więc zaś wtóry.

Trzeba tak liczbę mylić, aby który

Człowiek nie urzekł, wiedząc, że tak wiele

Tych całowanków. Bo cudze wesele

Rodzi jad ciężki w sercu zazrośnego⁴.

Ten potem, z miesca wypadwszy swojego,

Srodze człowieka szczęsnego zaraża,

Czym wszytkie⁵ jego rozkoszy przekaża⁶.

Przypisy:

1. do wolej — do woli; ile zechcę. [przypis redakcyjny]

2. różej — róży (C. l.p.). [przypis redakcyjny]

3. farbą — tu: kolorem, barwą. [przypis edytorski]

4. zazrośnego — zazdrosnego (starop. postać wyrazu, –d zostało wtrącone później. [przypis redakcyjny]

5. wszytkie — wszystkie (starop. postać wyrazu; później pod wpływem analogii do wszyscy wtrącono –s. [przypis redakcyjny]

6. przekaża — tu: niweczy; przekażać: przeszkadzać. [przypis redakcyjny]