Fraszka do Zosie¹

Bądź mi oczkami pozwalasz łaskawemi,

Bądź mi oczkami odmawiasz grożącemi,

Równie mie tracisz²: nadzieją wątpliwego

Męczysz, a groźbą mię trapisz lękliwego.

Nadzieja, kiedy wejrzysz na mnie łaskawie,

Serce i wszytkie wnętrzności pali prawie;

Bojazń, kiedy mi oczko twoje pogrozi,

Zimnem strętwiałem serce me nędzne mrozi.

Owo ja smutny cierpię gwałt nieskończony,

Miedzy nadzieją a strachem postawiony;

Dzień mie nie widzi od frasunku wolnego,

I noc spokojna nie zna mie spokojnego.

O, nade wszytkie sroższy okrutne bogi

Kupido!³ jakoż ja mam pozbyć tej trwogi,

Gdyż równie srodze, chcąc człowieka zepsować,

Tracisz, jako gdy chcesz łaskawie ratować.

Przypisy:

1. do Zosie — dawn. D. l.p. rzeczowników r. ż. z osn. spółgł. podnieb.; stale u Sępa Szarzyńśkiego spotykany: do Zosie, do Anusie, do Kasie itp. [przypis redakcyjny]

2. tracisz — tu: doprowadzasz do zatracenia. [przypis edytorski]

3. Szyk przestwny: O Kupido, sroższy nade wszytkie okrutne bogi. [przypis edytorski]