Pieśń II

O rządzie bożym na świecie

Wiekuista mądrości, Boże niezmierzony,

Który wszytko poruszasz, nie będąc wzruszony,

Wściągasz¹ prawem aniołów wojska niezliczone,

Tak, że muszą z twą wolą chcenia mieć złączone.

Opaczystym² obłokom poczyniłeś tory,

W których błądzić nie mogą, zgodne wiodąc spory;

Pokazuje nam gwiazdy Tytanowe koło³,

W pewny czas rogi bierze Cynthia⁴ na czoło.

Spólnie sie żywić muszą żywioły podniebne,

Nie dziw, żeś dał naturze prawo tak chwalebne,

Że nie władnie odstąpić od twej wiecznej woli,

Gdyż ty w prawie dobroci trwasz i dobrej woli.

Proch podnóżka twojego, czemu wolność mamy

Twych ustaw ustępować, w których żywot znamy,

Do tego przystępując, co śmiertelnie szkodzi?

Dałeś rozum,— przecz u nas fortuna sie rodzi?

Porzuć straszne pioruny, zatrać i przygody,

Któremi nam znać dawasz, że chcesz z nami zgody,

A utwierdź wolność chceniu, której nie zna użyć;

Wolim w świętej ojczyźnie tobie wiecznie służyć.

Przypisy:

1. Wściągasz — powściągasz. [przypis edytorski]

2. Opaczystym — lotnym, niestałym. [przypis redakcyjny]

3. Tytanowe koło — słoneczne, bóg słońca nosił też nazwę Tytana. [przypis redakcyjny]

4. Cynthia — tu: księżyc; taką nazwę nosiła też Djana. [przypis redakcyjny]