Kwiaty

Z starych lazurów złotej zwiei¹, w tajemniczy

Najpierwszy dzień, i z wiecznych gwiazd śnieżycy cichej

Dla ziemi obcej jeszcze klęskom i dziewiczej

Oddzieliłeś, o Panie, przeczyste kielichy.

Mieczyk dziki o szyi wysmukłych łabędzi,

I płomienny laur boski dla wygnanych duchów, —

Jak serafin², co spływa z niebieskich krawędzi,

Spłoniony³ od jutrzenki⁴ różanych podmuchów...

Hiacynt i mirt, o lśnieniu ponocnych błyskawic,

I podobną do ciała kobiecego — różę,

Okrutną Herodiadę⁵ wonnych kwiecia ławic,

Skąpaną w krwi radosnej i dzikiej purpurze.

I tyś uczynił rzewną biel łkających lilii,

Która nad morzem westchnień, co o pierś jej trąca

W blednącej dali modrych kadzidłach się chyli

I marząca wystrzela ku tarczy miesiąca⁶...

Hosanna więc na dzwonkach i na kadzielnicach,

Ojcze nasz! O, hosanna za kwieciste Limby⁷!

I te echa w wieczoru mistycznych tęsknicach...

Ekstatyczne spojrzenia, migocące nimby⁸:

Ojcze, coś stworzył w prawym i możnym twym łonie

Kielichy, kołyszące lek jutrzejszej doli:

Wielkie kwiaty o szczęsnym, balsamicznym zgonie

Dla poety smutnego, gdy go życie boli.

Przypisy:

1. zwieja — wichura, zawieja; por: zwiać. [przypis edytorski]

2. serafin — w chrześcijaństwie anioł z najwyższego chóru niebieskiego. [przypis edytorski]

3. spłoniony — zarumieniony, oblany rumieńcem. [przypis edytorski]

4. jutrzenka — poranek, świt. [przypis edytorski]

5. Herodiada — żona Heroda Filipa, matka Salome; według Ewangelii doprowadziła do stracenia Chrzciciela. [przypis edytorski]

6. miesiąc (daw.) — księżyc. [przypis edytorski]

7. kwieciste Limby — pisownia wielką literą zachowana zgodnie z francuskim oryginałem; warto jednak zaznaczyć, że w wersji francuskiej nie chodzi o sosnę limbę (fr. pin cembro) lecz o limbus (fr. limbes), miejsce w którym, wedle średniowiecznej teologii chrześcijańskiej, przebywają dusze osób zmarłych przed Zmartwychwstaniem Jezusa, oraz nieochrzczonych, ale bezgrzesznych. [przypis edytorski]

8. nimb — aureola; świetlista aura. [przypis edytorski]