Na urząd podczaszego

Dowiedziawszy się moi przyjaciele starzy,

Że mię król podczaszego¹ urzędem obdarzy,

Zbiegną do mnie z braterskim łaski pańskiej winszem².

Dziękuję. Zjadszy³, potym nie mając czym inszym

Bawić ich: Podaj księgi, będę czytał fraszki.

A ci: Panie podczaszy, podobniej by⁴ flaszki.

Przynieśże, chłopcze, wina, gdy nie ujdą wiersze.

Pocznij beczkę⁵; jużto tu zabawy nie pierwsze.

Że mi nie strychem poda⁶: Ukaż nam przywilej,

Nie tak piją podczaszy. Więc mi, chłopcze, przylej.

Tażto, rzekę, z urzędu pociecha, ta chluba?

I goście i gospodarz pijany jak buba⁷.

Z piwnice⁸, to najmniejsza, poszło z winem piwo;

Nazajutrz głowa boli, na żołądku ckliwo⁹,

Jakoby mię najcięższą zmordowano chłostą.

Weźm podczastwo, daj, królu, być leda¹⁰starostą.

Przypisy:

1. podczaszy — w dawnej Polsce wysoki urzędnik dworski, zastępca cześnika, opiekujący się królewską piwnicą, próbujący napoje przed podaniem ich na stół monarchy. [przypis edytorski]

2. winsz (z niem. Wunsch: życzenie; wunschen: życzyć) — z gratulacjami, życzeniami. [przypis edytorski]

3. zjadszy — dziś popr.: zjadłszy. [przypis edytorski]

4. podobniej by (daw.) — lepiej by, stosowniej by. [przypis edytorski]

5. pocznij beczkę — rozpocznij beczkę, otwórz beczkę. [przypis edytorski]

6. Że mi nie strychem poda — że nie poda do pełna. [przypis edytorski]

7. jak buba — jak bela, jak sztok. [przypis redakcyjny]

8. z piwnice (starop. forma D., lp, r.ż.) — z piwnicy. [przypis edytorski]

9. ckliwo — mdło, niedobrze. [przypis edytorski]

10. leda (daw.) — byle. [przypis edytorski]