Nie miejsce człeka ale człek honoruje miejsce¹

Czy głupstwem, czy omyłką, czy obiema społem,

Posadzono nie wedle godności za stołem

Jednego urzędnika. Ten się nic nie miesza,

Lecz i cześnika², oraz i siebie rozgrzesza:

Posadź, kędy chcesz, byle misa niedaleka.

Miejsce człowiek, nie miejsce ozdabia człowieka.

Przypisy:

1. Nie miejsce człeka ale człek honoruje miejsce — pierwotny nadpis [tj. tytuł; red. WL] przekreślony: Na miejsce wyższe u stołu; dbano na to bardzo, urząd rozstrzygał. [przypis redakcyjny]

2. cześnik — gospodarz (czestnik, urzędnik). [przypis redakcyjny]