Psalm X
Deus judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis1.
Psalm 712
Zadanie sprawiedliwości świętej
Daj, Boże, królowi rozsądek i wyrozumienie, daj, Panie, sprawiedliwość Twoją królewiczowi.
Aby sądzili lud według prawidła słuszności, a uciśnione poddane3 według ustaw prawa.
Gdzie bowiem wzruszona sprawiedliwość, tam zaraz chwiać się muszą w rzeczypospolitej filary kardynalne.
Główne tarany, bezbożność, bluźnierstwo, niesprawiedliwość, które fundamenta4 monarchii z gruntu poruszają.
A kiedyż więcej złość ludzka przebrała miarę jako teraz? Albo kiedy bardziej niesprawiedliwość nad prawem przewodzi?
Wdowa i przychodzień, i sieroty płaczą: a nad ukrzywdzonym wykręty i mammona tryumfuje.
Silnie potwarca5 w fałszu ufa, a w przewrotności kłamstwa swego jak za murem siedzi.
Bowiem starcy i sędziowie nasi odstąpili ścieżek prawdy, a udawszy się za mizernym wziątkiem6, wspak7 wywróciły8 sprawiedliwość.
Drudzy, respektami9 uwiedzeni, więcej prywatne względy niżeli Boga przed oczyma mają; są i ci, którym na bankietach ochota korzenne w sądach formuje sentencje.
Dla tego10 za chmurę słońce sprawiedliwości zaszło, a ona11 świątobliwa astea, podmiesięcznych12 krajów okrasa13, do nieba się od niewdzięcznych przeniosła.
Ale Ty, Panie, Bogiem prawdy jesteś; nie daj nam być bez tak potrzebnego elementu.
Daj głowie naszej asystentkę sądów Twoich, mądrość; a nadzieja nasza niech ma szczere w mandatach Twoich ukochanie.
Któżkolwiek z drogi prawa wystąpi, niechaj, bez braku osób, żelazną rózgą karany będzie.
A nie tylko egzekwująca sprawiedliwość niechaj bojaźnią karania straszy: ale też udzielająca, niech do dobrego zachęca, nadzieją nagrody.
Niech ta ręka nie drży, która trzyma szalę: szalę odważającą cnocie myto i występkom karę.
Żeby ani w prawo ani w lewo nie uniosła się, a pod sznur słuszności krzywiznę prostowała.
Dla tego odlać by stolec sądowy z szczerego złota, aby się tam nikt nie spodziewał w sądzie faworu, w którym złoto depcą.
Na lwach ogromnych ugruntować trybunał, których ryk winowajcę przestraszy, a występków obrońcę jedwabna wymowa odbieży14.
A że u sądu najwięcej egzorbituje15 datek: to biorącego16 z skóry obłupić, a krzesło nią obiwszy, syn na niem niech usiędzie prewarykanta17.
Mizerne złoto, którem ani piersi uzbroisz jak żelazem, ani do strzelania kulę ulejesz jak z ołowiu.
A my przeciwnie, im je głębiej natura ukrywa, tem go żarliwiej pragniemy: ponętę jednę do wydarcia nieprzyjacielowi.
Aż źle nabywszy, skąpo chowawszy, śmierć wydrze; a łakome zbiory pierwszy i szczęśliwszy osiągnie.
Raczże wywieść, Panie, jako światłość z obłoków sprawiedliwość świętą, a sąd Twój, jako południe, niechaj nam rozjaśnieje.
Za co Ojcu wszechmocnemu, wizerunkowi sprawiedliwości; Synowi jednorodzonemu, źródłu miłosierdzia; Duchowi świętemu, pocieszycielowi niepojętej dobroci na nieprzeżyte wieki cześć, chwała i panowanie. Amen.
Przypisy:
1. Deus judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis (łac.) — O Boże, przekaż Twój sąd królowi i Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu; Psalm 72. [przypis edytorski]
2. Psalm 71 — w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 72. [przypis edytorski]
3. uciśnione poddane (daw. forma) — dziś B. lm: uciśnionych poddanych. [przypis edytorski]
4. fundamenta (daw. forma) — dziś B.lm: fundamenty; podstawy. [przypis edytorski]
5. potwarca — osoba rzucając potwarz na kogoś; oszczerca. [przypis edytorski]
6. wziątek a. wziątko — dar; tu: łapówka, zysk. [przypis edytorski]
7. wspak — na odwrót. [przypis edytorski]
8. wywróciły — właśc. forma: wywrócili (starcy i sędziowie), podobnie jak wcześniej: odstąpili. [przypis edytorski]
9. respekt (z łac.) — szacunek, względy. [przypis edytorski]
10. dla tego (daw.) — z tego powodu. [przypis edytorski]
11. ona (daw.) — ta. [przypis edytorski]
12. podmiesięczny (daw.) — podksiężycowy, tj. ziemski. [przypis edytorski]
13. okrasa (daw.) — ozdoba. [przypis edytorski]
14. odbieży (daw.) — tu: opuści. [przypis edytorski]
15. egzorbitować (daw. z łac.) — popełnić wykroczenie przeciw prawu; egzorbitancja (a. eksorbitancja): wybryk. [przypis edytorski]
16. biorący — tu: przyjmujący łapówkę. [przypis edytorski]
17. prewarykant (daw., z łac.: praevaricator) — zaniedbujący swój obowiązek, sprzedajny obrońca a. oskarżyciel w sądzie. [przypis edytorski]