Sierota
Ani u mnie siwe woły,
Jak sokoły,
Ani owiec z białą wełną
U mnie pełno,
I w gumienku1, i w komorze
Żal się Boże!
Nikt nie puka w moje wrota:
Bom sierota.
W żółtym piasku ojciec leży
Na wybrzeży;
Matka ojca nie przeżyła —
I mogiła
Zasypała jej powieki
Na wiek wieki2;
Mną niedoli wicher miota:
Bom sierota.
Wpośród obcych zła godzina!
Jak kalina
Przezroczystą rosą z rana
Posypana,
Gdy się w wiotkiej jej gałęzi
Ptak uwięzi,
Ronię rosę — łzy żywota:
Bom sierota.
Mnie mijają; —
Na nich lama5 lśni zuchwale
I korale,
Powiązane wstążką włosy
Na mnie jeno8 ruta złota:
Bom sierota.
Innej wolno pobiec z pola,
Gdzie swawola,
Gdzie z nią chłopak ukochany
Wiedzie tany;
Ja go ujrzę raz w niedzielę
Lub na dziele9,
1 obmowa już grzechota:
Bom sierota.
Boże, Boże! co im szkodzi,
Żeśmy... młodzi?
Że nam trochę serce boli
Z dobrej woli?
Że pomożem sobie w trudzie?...
Ej ci ludzie!
Jaka krzywda?... nie dziwota:
Bom sierota.
Niechże sobie dobrych ludzi
Potwarz trudzi!
Gdy pod wieńcem młodzi staną —
Zaprzestaną,
I do czarki się przysiędą,
Sławić będą,
Że mnie zdobi praca, cnota:
Bom sierota.
Choć za całe z Niebios wiano10
Trud nam dano —
Czyż nie dosyć, zdrowe ręce,
Przy piosence
I przy lubym, co mnie schroni
Od złej toni11?...
O! nie będziem darli kota12:
Bom sierota.
Przypisy:
1. gumno — budynek gospodarczy, służący do przechowywania zboża przed wymłóceniem go. [przypis edytorski]
2. na wiek wieki — dziś popr.: na wiek wieków. [przypis edytorski]
3. rówiennica — dziś: rówieśnica. [przypis edytorski]
4. płochy (daw.) — niestały. [przypis edytorski]
5. lama — tkanina jedwabna przetykana złotą lub srebrną nicią. [przypis edytorski]
6. rusy (daw, gw.) — (o włosach) jasny. [przypis edytorski]
7. kosa (daw.) — warkocz. [przypis edytorski]
8. jeno (daw.) — tylko. [przypis edytorski]
9. dzieło — litewski regionalizm oznaczający pańszczyznę. [przypis edytorski]
10. wiano — posag. [przypis edytorski]
11. toń (daw.) — nieszczęście. [przypis edytorski]
12. darzeć kota — kłócić się. [przypis edytorski]