Marsz strzelców

Hej, strzelcy wraz! nad nami Orzeł Biały,

A przeciw nam śmiertelny stoi wróg,

Wnet z naszych strzelb piorunne zagrzmią strzały,

A lotem kul kieruje Zbawca Bóg,

Więc gotuj broń i kule bij głęboko,

O ojców grób bagnetów poostrz stal,

Na odgłos trąb twój sztuciec¹ bierz na oko,

Hej, baczność! cel i w łeb lub serce pal.

Hej trąb! Hej trąb! strzelecka trąbko w dal,

A kłuj, a rąb i w łeb lub serce pal.

Wzrósł liściem bór, więc górą wiara strzelcy,

Marsz, w ręku broń, a w piersiach święty żar.

Hej, Moskwa tu! a nuże tu², wisielcy,

Od naszych kul nie schroni kniaź i car.

Raz przecie już zabrzmiały trąbek dźwięki,

Lśni polska broń jak złotych kłosów fal,

Dziś spłacim łzy sióstr, matek i wdów jęki,

Hej, baczność! cel i w łeb lub serce pal.

Hej trąb! Hej trąb! strzelecka trąbko w dal,

A kłuj, a rąb i w łeb lub serce pal.

Chcesz zdurzyć³ nas, oszukać chcesz nas carze,

Plujem ci w twarz za morze twoich łask;

Amnestią⁴ twą owiniem nasze kule,

Odpowiedź da huk armat, kurków trzask,

Do Azji precz, potomku Dżengishana⁵,

Tam naród twój, tam ziemia carskich gal,

Nie dla ciebie krwią ziemia nasza zlana,

Hej, baczność! cel i w łeb lub serce pal.

Hej trąb! Hej trąb! strzelecka trąbko w dal,

A kłuj, a rąb i w łeb lub serce pal.

Do Azji precz, tyranie! tam siej mordy,

Tam ziemia twa, tam panuj, tam twa śmierć.

Tu Polska jest, tu zginiesz i twe hordy

Lub naród w pień wymorduj, wysiecz, zgnieć!

O Boże nasz! o Matko z Jasnej Góry!

Wysłuchaj nas! niech korna łza i żal

Przebłaga Cię, niewoli zerwij sznury,

Hej, baczność! cel i w łeb lub serce pal.

Hej trąb! Hej trąb! strzelecka trąbko w dal,

A kłuj, a rąb i w łeb lub serce pal.

Przypisy:

1. sztuciec — sztucer; rodzaj broni palnej. [przypis edytorski]

2. a nuże tu — chodź tu. [przypis edytorski]

3. zdurzyć — odurzyć, oszołomić. [przypis edytorski]

4. amnestia — pieśń, napisana podczas powstania styczniowego (1863–1864), nawiązuje w tym miejscu do faktu ogłoszenia 13 IV 1863 r. przez cara Aleksandra II obietnicy amnestii dla powstańców, co miało przerzedzić szeregi walczących. [przypis edytorski]

5. Dżengishan — właśc. Czyngis-chan a. Dżyngis-chan (1162–1227), władca mongolski, twórca Imperium Mongolskiego; prowadził politykę podbojów (zajął m.in. północne Chiny); w 1223 r. w bitwie nad Kałką jego wojska pokonały siły ruskie sprzymierzone z Połowcami; do 1206 r. nosił imię Temudżyn. [przypis edytorski]