Przysięga¹

«Z nią albo bez niej!» Z tarczą lub na tarczy

Zejdziemy z pola odpocząć w mogiłach!

A będziem walczyć, póki tchu nam starczy,

Póki krew będzie czerwienieć się w żyłach!

A naszym słońcem nieśmiertelne piękno!

A nasze hufce przed wrogiem nie klękną!

Naprzód! Z miłością, z wiarą i z tęsknotą

Do ideału, do sławy, a wiernie!

A jeśli błoto na drodze — przez błoto,

A jeśli ciernie i kolce — przez ciernie,

A jeśli róże i wieńce — przez róże

Z królewską dumą, w królewskiej purpurze!

O świcie w pole!... Dziś uczta weselna —

Śmiech, szał, sny złote, rojenia... My młodzi,

Przed nami życie — chwała nieśmiertelna —

Pójdziemy po nią, jak wiatr przez step chodzi

I albo zmiecie nas z drogi śmierć krwawa,

Albo tam — czoła uwieńczy nam sława!

O świcie w pole!... Białych orłów skrzydła

Pieśń nam zaszumią, las odpowie echem...

Wnet szare życie porozsnuwa sidła,

Wnet tłum opluje nas szyderczym śmiechem,

Wnet mgły posępne niebo nam oplotą,

A my pójdziemy z wiarą i z tęsknotą!

Tak, przysięgamy! Z tarczą lub na tarczy

Zejdziemy z pola odpocząć w mogiłach!

A będziem walczyć, póki tchu nam starczy,

Póki krew będzie czerwienić się w żyłach!

A naszym słońcem nieśmiertelne piękno! —

Z nim — póki dzwony na pogrzeb nie jękną.

Przypisy:

1. Przysięga — jeden z licznych wierszy powtarzających nutę popularnego wiersza Tetmajera Evviva l’arte! [przypis redakcyjny]