Powrót

Przegrzmiały już wodospady. Spokojny nadpływa nurt

szeroką falą uśmierzeń. Obłok drętwieje nad ranem.

Toczą się niewidzialne kręgi dalekich planet,

pszczoły zbierają z szypułek ciepły i ciekły miód.

Skądże ta jasność? Stamtąd. Pachnie młodziutki las,

strumień białego blasku toczy się i szeleści,

i wiedźmy szesnastoletnie w wysokich podskokach leśnych

szukają w trawie piskląt wypadłych tej nocy z gniazd.

Do lasu wkracza Minerwa¹, bogini mądrości dojrzałej,

płynącej z doświadczenia, wprowadzającej ład,

kieruje pogodne oko na wody, które przegrzmiały,

bukiecik fiołków z Olimpu² poprawia wpięty do szat i mówi:

«Zasłonę wzorzystą zarzuć na rzeczy tajemne,

w których dojrzeć nie można zarysu ukrytych znaczeń.

Pogódź się z pozorami. Ze światem połącz się ściśle

nie rozumieniem męczącym, ale miłością ożywczą.

Przyśpiesz swój uroczysty powrót do starych prawd,

przy dźwięku mosiężnych trąb, mocnym furkocie wstęg,

surmach³, bębenkach i fletach. Wystarczy zło nazwać złem,

a wiesz już, czego unikać, i zbliża się warkot orkiestry.

Wróć do serdecznych przytuleń czułej miłości rodzinnej,

do długich uścisków dłoni pięknej i silnej przyjaźni,

do myśli pobożnych i skromnych, niefrasobliwych rozrywek,

do pracy nieustannej dokoła godnego dzieła.

Wreszcie nie szukaj odtąd wielkiej miłości do męża:

nie ma widomych oznak na rozpoznanie jej.

Obierz dzielnego młodzieńca i złóż mu czułą przysięgę,

a szybki płomień przeskoczy z ust łatwopalnych do serca».

Łagodne krajobrazy, rozlane jak jeziora,

źródła ze snów wywodząc, zalały wszystkie przepaście.

Żegluję po nich. To powrót z flagą zwiniętą na maszcie

po rzeczy, które minęłam albo dostrzegłam nie w porę.

I oto, pomna przestróg, widzę i widzę wokół

rzeczy pełne harmonii, świateł, przepięknych form

i szlachetnego umiaru. Żaden nie zbliża się sztorm,

fala jest płaska jak szkło. I już nie pęknie. To spokój.

Rok 1938

Przypisy:

1. Minerwa (mit. rzym.) — bogini pochodząca z panteonu Etrusków, patronka rzemiosła, sztuki i mądrości. [przypis edytorski]

2. Olimp (mit. gr.) — szczyt utożsamiany z siedzibą bogów greckich. [przypis edytorski]

3. surma (muz.) — drewniany instrument dęty. [przypis edytorski]