Seweryn Goszczyński – polski działacz społeczny, rewolucjonista, pisarz i poeta polskiego romantyzmu. Zasłynął jako autor wierszy patriotycznych oraz jeden z czołowych członków grona mesjanistycznego Andrzeja Towiańskiego. Współcześnie znany zwłaszcza dzięki powieści poetyckiej Zamek kaniowski oraz powieści gotyckiej Król zamczyska. Obok Antoniego Malczewskiego i Józefa Bohdana Zaleskiego zaliczany do „szkoły ukraińskiej” polskiego romantyzmu.

Stanisław Ignacy Witkiewicz, pseud. artystyczny „Witkacy” – polski pisarz, malarz, filozof, dramaturg i fotografik.

Stanisław Franciszek Wincenty Rudolf Jachowicz – polski poeta, pedagog, działacz charytatywny, czołowy bajkopisarz polski.

Stanisław Herman Lem – polski pisarz gatunku hard science fiction, filozof, futurolog oraz krytyk.

Stanisław Feliks Przybyszewski – polski pisarz, poeta, dramaturg, nowelista okresu Młodej Polski, skandalista, przedstawiciel cyganerii krakowskiej i nurtu polskiego dekadentyzmu.

Stanisław Wawrzyniec Staszic, inne formy nazwiska: Stasic; Staszyc; Stazis, ps.: „Pisarz „Uwag nad życiem Jana Zamoyskiego”; S.; Zakordonowy obywatel pruski” – polski działacz oświeceniowy, pionier spółdzielczości, pisarz polityczny i publicysta, filozof i tłumacz, wolnomularz, przyrodnik: geograf i geolog; ksiądz katolicki. Członek Izby Edukacyjnej Księstwa Warszawskiego w 1808 roku, minister stanu Księstwa Warszawskiego od 1809 roku, radca stanu Księstwa Warszawskiego od 1810 roku, zastępca ministra oświaty Królestwa Polskiego w latach 1818–1824, minister stanu Królestwa Polskiego od 1824 roku.

Stanisław Trembecki herbu Prus, inna forma nazwiska: Trębecki, pseudonim, kryptonimy i allonimy: Azarycz Ludwik, dworzanin Rady Nieustającej; Bielawski Józef; Czyżewicz Jan Nepomucen; G. J. P. Z. Ł.; Heting; Jeden astronom S. P. S. G.; Kmita Józef; Korytyński Onufry; Mardochée; Nonnote l'abbé; Schultz; Stanisław ou Stanislas le Skythe; S. T. S. J. K. Mci; Żółkowski Wojciech, podsędek płocki, – polski poeta okresu oświecenia, w obrębie klasycyzmu jako prądu literackiego, sekretarz królewski. Dramatopisarz, tłumacz i historyk.

Stefan Grabiński – polski pisarz, przedstawiciel nurtu grozy w polskiej literaturze międzywojennej. Klasyk noweli fantastycznej, określany nieraz mianem „polskiego Poe” lub „polskiego Lovecrafta”, wysoko ceniony w kręgach literatury grozy poza granicami Polski, m.in. przez Thomasa Ligottiego.

Karol Stefan Szolc-Rogoziński – polski podróżnik, badacz Kamerunu, członek Królewskiego Towarzystwa Geograficznego (1885); w 1882 zorganizował pierwszą polską wyprawę badawczą do Afryki.

Stefan Żeromski h. Jelita – polski prozaik, publicysta, dramaturg; pierwszy prezes polskiego PEN Clubu, prezydent Rzeczypospolitej Zakopiańskiej. Czterokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Jeden z najwybitniejszych pisarzy polskich w historii.