Dat 1. Kapitel.
1. Paulus, beropen to en Apostel JEsu Christi dörch GOtt Sin Willen, un de Broder Sosthenes, Gal. [1, 1.]
2. Wünscht de Gottsgemeen to Corinth, un de Gehilligten in Christus JEsus, de beropen Hilligen mit All de, de unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam anropt, an alle Ortschaften, wo se un wo wi wahnen doht:
3. Gnade wes’ mit ju un Freden vun GOtt, unsen Vader un den HErrn JEsus Christus! Röm. [1, 7.] 2. Cor. [1, 2.] Eph. [1, 2.]
4. Ik dank min GOtt all Tied öwer ju, för de Gnad, de GOtt ju geven hett in Christus JEsus, Eph. [1, 15.] [16.]
5. Dat ji dörch Em sünd riek makt in all Stück, in alle Lehr un in all Erkenntnis. Kap. [12, 8.]
6. As denn de Predigt vun Christus in ju kräftig warn is. Röm. [1, 16.] 2. Cor. [1, 21.]
7. Also dat ji keen Mangel hebbt an irgend en Gav, un tövt blot up den HErrn JEsus Christus Sin Apenbarung; Ps. [34, 11.] Phil. [3, 20.]
8. He ward ju ok fast beholn bet an dat End, dat ji unsträflich wesen doht up unsen HErrn JEsus Christus Sin Dag. 2. Cor. [1, 21.] Kol. [1, 22.] 1. Thess. [3, 13.] [5, 23.]
9. Denn GOtt is tru, dörch weken ji beropen sünd to de Gemeenschaft mit Sin Söhn JEsus Christus, unsen HErrn. 1. Thess. [5, 24.] Joh. [15, 5.]
10. Ik vermahn ju awer, leeve Bröder, dörch unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam, dat ji altomal eens Red föhrn doht un lat nich Uneenigkeit mank ju wesen, sonnern holt fast tosamen in een Sinn un in een Meenung. Phil. [3, 16.]
11. Denn mi is vertellt, leeve Bröder, dörch weke vun Chloe sin Lüd, öwer ju, dat Striederie mank ju wesen deiht.
12. Ik meen awer düt, dat weke vun ju sprekt: Ik bün Paulisch; de anner: Ik bün Apollisch; de drüdd: Ik bün Kephisch, de veerte: Ik bün Christisch. Kap. [3, 4.] Apost. [18, 24.]
13. Wat? Is Christus nu vun enannerdeelt? Is denn Paulus vör ju krüzigt? Oder sünd ji in Paulus sin Nam döfft?
14. Ik dank GOtt, dat ik Nüms vun ju döfft hef ahn Crispus un Gajus. Apost. [18, 8.]
15. Dat nich jemand seggen much, ik harr up min Nam döfft.
16. Ik hef awer ok döfft den Stephana sin Huslüd, övrigens weet ik nich, ob ik weke anner döfft hef. Kap. [16, 15.] [17.]
17. Denn Christus hett mi nich schickt to döpen, sonnern dat Evangelium to predigen, nich mit kloke Wör’, up dat Christus Sin Krüz nich tonicht würr. Kap. [2, 4.] 2. Pet. [1, 16.]
18. Denn dat Wort vun dat Krüz is en Dohrheit för de, de verlaren ward; uns awer, de wi selig ward, is dat en Kraft vun GOtt. 2. Cor. [4, 3.] Röm. [1, 16.]
19. Denn dat steiht schreven: Ik will tonicht maken de Kloken ehr Klokheit, un de Verständigen ehr Verstand will ik wegsmieten. Jes. 29, 14.
20. Wo sünd de Kloken? Wo sünd de Schriftgelehrten? Wo sünd de Weltwiesen? Hett nich GOtt düsse Welt ehr Klokheit to Dohrheit makt? Hiob. 12, 17. Jes. 33, 18. Bar. 3, 28.
21. Denn nadem de Welt dörch ehr Klokheit GOtt in Sin Wiesheit nich erkennen dä, gefull dat GOtt wol, dörch eenfoldige Predigt selig to maken All, de daran gloven doht. Matth. [11, 25.] Luk. [10, 21.]
22. Tomal de Juden Teken förrert un de Griechen na Wiesheit fragen doht. Matth. [12, 38.] [16, 1.] Joh. [4, 48.] Bar. 3, 23.
23. Wi awer predigt den krüzigten Christus, de Juden en Argernis un de Griechen en Dohrheit. Matth. [11, 6.] Joh. [6, 61.] Röm. [9, 32.] 1. Cor. [2, 14.]
24. De awer, de beropen sünd, all beid, Juden un Griechen, för de predigt wi Christus, göttliche Kraft un göttliche Klokheit. Röm. [1, 16.] Kol. [2, 3.]
25. Denn de göttliche Dohrheit is klöker as de Minschen sünd, un de göttliche Swachheit is stärker, as de Minschen sünd.
26. Seht an, leeve Brüder, ju Beropung: nich veel Gelehrte na dat Fleesch, nich veel Gewaltige, nich veel Edle sünd beropen; Matth. [11, 25.] Joh. [7, 48.] Jak. [2, 5.]
27. Sonnern wat eenfoldig is vör de Welt, dat hett GOtt utwählt, dat He de Kloken to Schann maken dä, un wat swach is vör de Welt, dat hett GOtt utwählt, dat He to Schann maken dä, wat stark is;
28. Un wat unedel is vör de Welt un wat veracht is, dat hett GOtt utwählt, un wat dar nicks is, dat He tonicht maken dä, wat wat is;
29. Up dat sik vör Em keen Fleesch wichtig maken doh! Röm. [3, 27.] Eph. [2, 9.]
30. Vun weken ok ji herkamen doht in Christus JEsus, de uns vun GOtt makt is to Klokheit, un to Gerechtigkeit un to Hilligung un to Erlösung, Jer. 23, 5. 6. Röm. [4, 25.] 2. Cor. [5, 21.] Joh. [17, 19.]
31. Up dat (as schreven steiht) wer vun sik grotspreken will, de sprek grot vun sik öwer den HErrn! Jes. 65, 16. Jer. 9, 23. 24. 2. Cor. [10, 17.]