Dat 1. Kapitel.
1. Dat dar vun Anfang west is, dat wi hört hebbt, dat wi sehn hebbt mit unse Ogen, dat wi bekeken hebbt un uns’ Hann beföhlt hebbt, nämlich dat Levens Wort; Joh. [1, 1.] [1, 14.] Luk. [24, 39.]
2. (Denn dat Leven hett Sik sehn laten, un wi hebbt sehn un betügt un verkündigt ju dat Leven, dat ewig is, wat bi den Vader weer un hett sik bi uns sehn laten;) Joh. [1, 4.] [1, 1.]
3. Wat wi sehn un hört hebbt, dat verkündigt wi ju, up dat ok ji mit uns Gemeenschaft hebbt; un up dat unse Gemeenschaft mit den Vader un mit Sin Söhn JEsus Christus is.
4. Un all düt schrievt wi ju, up dat ju Freud völlig wes’. Joh. [15, 11.] [16, 24.]
5. Un dat is de Verkündigung, de wi vun Em hört hebbt un ju verkündigen doht, dat GOtt en Licht is un in Em keen Düsternis. Ps. [104, 2.] Joh. [8, 12.]
6. Wenn wi nu seggt, dat wi Gemeenschaft mit Em hebbt, un wandelt in de Düsternis, so leegt wi un doht nich de Wahrheit.
7. Wenn wi awer in dat Licht wandelt, as He in dat Licht is, so hebbt wi Gemeenschaft mit eenanner un dat Blod vun JEsus Christus, Sin Söhn, makt uns rein vun all Sünd.
8. Wenn wi seggt, wi hebbt keen Sünd, so verföhrt wi uns sülvst un de Wahrheit is nich in uns.
9. Wenn wi awer uns’ Sünd bekennt, so is He tru un gerecht, dat He uns de Sünd vergeven un uns vun all Untugend rein maken deiht. Spr. 28, 13. 1. Thess. [5, 24.]
10. Wenn wi seggt, wi hebbt nich sündigt, so makt wi Em ton Lögner un Sin Wort is nich in uns.