Dat 10. Kapitel.
1. Leeve Bröder, mins Hartens Wunsch is, un ik bä ok GOtt för Israel, dat se selig ward.
2. Denn ik gev ehr dat Tügnis, dat se ivert um GOtt, awer mit Unverstand. Gal. [1, 14.]
3. Denn se erkennt de Gerechtigkeit nich, de vör GOtt gellen deiht un sökt ehre egene Gerechtigkeit vör GOtt uptorichten un sünd nich de Gerechtigkeit, de vör GOtt gellen deiht, unnerdahn. Kap. [9, 31.] [32.] Ps. [69, 28.]
4. Denn Christus is dat End vun dat Gesetz; wer an Em gloven deiht, de is gerecht. Matth. [5, 17.] Joh. [3, 18.]
5. Moses awer schrift wol vun de Gerechtigkeit, de ut dat Gesetz kamen deiht. Weke Minsch dat deiht, de ward darin leven. 3. Mos. 18, 5. Luk. [10, 28.] Gal. [3, 12.]
6. Awer de Gerechtigkeit ut den Gloven sprickt also: Sprick nich in dinen Harten: Wer will rup na den Himmel fahren? (Dat is nicks anners, as Christus hendal haln.) 5. Mos. 30, 12.
7. Oder wer will hendal in dat Deepe fahren? (Dat is nicks anners as Christus vun de Doden haln.)
8. Awer wat seggt se? Dat Wort is di neeg, nämlich in dinen Mund un in dinen Harten. 5. Mos. 30, 14. Düt is dat Wort vun den Gloven, dat wi predigen doht. 1. Tim. [4, 6.]
9. Denn so du JEsus bekennen deihst mit din Mund, dat He de HErr si, un glovst in din Hart, dat Em GOtt vun de Doden uperweckt hett, so warrst du selig.
10. Denn so man vun Harten gloven deiht, so ward man gerecht, un so man mit den Mund bekennen deiht, so ward man selig. Ps. [116, 10.]
11. Denn de Schrift sprickt: Wer an Em gloven deiht, de ward nich to Schanden warrn. Jes. 28, 16. Ps. [25, 3.]
12. Hier is keen Unnerscheed twischen en Jud un en Grieche, dar is altomal een HErr, riek över alle, de Em anropen doht. Apost. [10, 34.]
13. Denn wer den HErrn Sinen Nam ward anropen, schall selig warrn. Joel. 3, 5. Apost. [2, 21.]
14. Woans schüllt se awer anropen an den se nich gloven doht? Woans schüllt se awer gloven, vun den se nicks hört hebbt? Woans schüllt se awer hörn ahn en Prediger?
15. Woans schüllt se awer predigen, wenn se nich schickt ward? As denn schreven steiht: Wa leevlich sünd de Föt vun de, de den Freden verkündigen, de dat Gude verkündigen doht. Jes. 52, 7.
16. Awer se sünd nich alle dat Evangelium gehorsam. Denn Jesaias sprickt: HErr, wer glovt an uns Predigt? 2. Thess. [1, 8.] Jes. 53, 1. Joh. [12, 38.]
17. So kummt de Gloven ut de Predigt, dat Predigen awer dörch GOtt Sin Wort. Joh. [17, 20.]
18. Ik segg awer: Hebbt se dat nich hört? Twar in alle Lande is ja ehr Klang utgahn un in de ganze Welt ehr Wort. Ps. [19, 5.] Jes. 49, 6. Kol. [1, 23.]
19. Ik segg awer: Hett Israel dat nich insehn? De Eerste, Moses sprickt: Ik will jug iwersüchtig maken över dat, dat nich min Volk is, un över en unverständig Volk will ik jug vertörnen. 5. Mos. 32, 21.
20. Jesaias awer dörf wol seggen: Ik bün funnen vun de, de mi nich söcht hebbt un bün kamen to de, de nich nach mi fragt hebbt. Kap. [9, 30.] Jes. 65, 1.
21. To Israel awer sprickt He: Den ganzen Dag hef Ik Min Hann utstreckt na dat Volk, dat sik nich seggen leet, un dat wedderspreken deiht. Jes. 65, 2.