Dat 22. Kapitel.
1. Un he wies’ mi en klaren Strom vun lebendig Water, de gung ut vun GOtt un dat Lamm ehrn Stohl. Ezech. 47, 1. 12. Zach. 14, 8.
2. Merrn up ehr Strat un up beide Sieden vun den Strom stunn de Levensbom, de harr twölferlei Frücht un broch sin Frücht alle Monat, un de Bläder vun den Bom deenten to de Heiden ehr Gesundheit. Kap. [21, 21.]
3. Un dar ward nicks Verbanntes mehr wesen, un GOtt un dat Lamm ehr Stohl ward darin wesen, un Sin Knechte ward Em deenen, Zach. 14, 11.
4. Un Sin Angesicht sehn; un Sin Nam ward an ehr Vörköpp wesen. Ps. [17, 15.]
5. Un dar ward keen Nacht wesen un keen Lücht oder dat Licht vun de Sünn ward nödig wesen, denn GOtt, de HErr, ward se hell maken, un se ward regeern vun Ewigkeit to Ewigkeit. Kap. [21, 25.] Ps. [36, 10.]
6. Un he sprok to mi: Düsse Wör’ sünd gewiß un wahrhaftig. Un GOtt, de hilligen Propheten ehr HErr, hett Sin Engel schickt, Sin Knecht sehn to laten, wat bald geschehn mutt.
7. Süh, ik kam bald. Selig is, de holn deiht de Wör’ vun de Prophezieung in düt Bok. Kap. [3, 11.] [1, 3.]
8. Un ik, Johannes, bün dat, de all düt sehn un hört hett. Un as ik dat hört un sehn, full ik dal, antobeden to den Engel sin Föt, de mi all dat sehn leet. Kap. [19, 10.]
9. Un he sprok to mi: Süh to, doh dat nich, denn ik bün din Mitknecht un een vun din Bröder, de Propheten, un vun de, de de Wör’ in düt Bok holn doht. Du schast GOtt anbeden! Matth. [4, 10.]
10. Un he sprickt to mi: Du schast de Prophezieung ehr Wör’ in düt Bok nich toseegeln, denn de Tied is neeg bi. Dan. 8, 26. 12, 4. Phil. [4, 5.] Offenb. [1, 3.]
11. Wokeen bös is, lat den bös blieven, un wokeen unrein is, lat den unrein blieven, awer wokeen fromm is, lat den fromm blieven un wokeen hillig is, lat den hillig blieven. 2. Tim. [3, 13.]
12. Un süh, ik kam bald, un min Lohn mit mi, Jedereen to geven, so as sin Warke sünd. v. [7.] Kap. [3, 11.] Röm. [2, 6.]
13. Ik bün dat A un dat O, de Anfang un dat End, de Eerste un de Letzte. Jes. 41, 4. 44, 6. 48, 12. Offenb. [1, 8.] [11.] [2, 8.] [21, 6.]
14. Selig sünd, de Sin Gebote holt, up dat se eten künnt vun den Levensbom un dörch de Dohrn in de Stadt ringahn.
15. Denn buten sünd de Hunn’ un de Toverer, un de Horer, un de Dodsläger, un de Afgöttischen, un All, de Lögen leef hebbt un se doht. Kap. [21, 8.] 1. Cor. [6, 10.]
16. Ik, JEsus, hef min Engel schickt, ju all düt to tügen för de Gemeenen. Ik bün de Wuttel vun David sin Geslecht, de helle Morgensteern. Kap. [1, 1.] [2.] Jes. 11, 10. Röm. [15, 12.] Offenb. [5, 5.] 2. Pet. [1, 19.]
17. Un de GEist un de Brut sprekt: Kumm! Un wokeen dat hört, de schall spreken: Kumm! Un wokeen döstig is, de schall kamen un wokeen dat will, de kann dat Levenswater umsunst nehmen. Kap. [21, 6.] Jes. 55, 1. Joh. [7, 37.]
18. Ik betüg awer vör All, de de Prophezieung ehr Wör’ in düt Bok hört: Wenn Jemand wat hento sett, den ward GOtt up em leggen de Plagen, de in düt Bok schreven staht.
19. Un wenn Jemand darvun nimmt vun de Prophezieung ehr Wör’ in düt Bok, den ward GOtt afnehmen sin Deel vun dat Levensbok un vun de hillige Stadt un vun dat, wat in düt Bok schreven steiht. 5. Mos. 4, 2. 12, 32. Phil. [4, 3.]
20. De, all düt tügt, sprickt: Ja, Ik kam bald! Amen. Ja, kumm, HErr JEsus! Kap. [1, 7.]
21. Unsen HErrn JEsus Christus Sin Gnad wes’ mit ju All! Amen.
De Psalmen
na de
plattdütsche Öwersettung
vun
Dr. Johann Bugenhagen.
Kropp.
Verlag vun de Bokhandlung »Eben-Ezer.«
1885.
Bokdruckerie »Eben-Ezer« in Kropp.