Dat 4. Kapitel.
1. So betüg ik nu vör GOtt un den HErrn JEsus Christus, de dar kamen ward to richten de Lebendigen un de Doden mit Sin Erschienung un mit Sin Riek. Matth. [25, 31.] Joh. [5, 27.] Apost. [10, 42.] 2. Cor. [5, 10.] 2. Thess. [1, 7.] [8.] [2, 8.] 1. Pet. [4, 5.]
2. Predig dat Wort, lat nich na, dat mag to rechte Tied oder to Untied wesen; straf, drau, vermahn mit all Geduld un Lehr. Jes. 58, 1. Tit. [1, 9.] [11.] 2. Tim. [2, 24.] 2. Tim. [3, 10.] [16.]
3. Denn dat ward en Tied wesen, wa se de gesunde Lehr nich lieden ward, sonnern na ehr egen Lüst ward se sik Lehrers upladen, na de ehr Ohren jöken doht. 1. Tim. [6, 3.]
4. Un ward de Ohren vun de Wahrheit kehrn un sik na de Fabeln hen wenden. 1. Tim. [4, 7.] [6, 10.] Tit. [1, 10.] [14.]
5. Du schast awer allerwärts nüchtern wesen, erdräg dat Öwel un doh dat Wark vun en evangelischen Prediger, un richt din Amt redlich ut. Apost. [21, 8.]
6. Denn ik ward all opfert, un de Tied, dar ik afscheeden warr, is up de Neeg. Phil. [1, 23.] [2, 17.]
7. Ik hef en guden Kampf kämpft, ik hef den Lop vullbrocht, ik hef den Glov fastholn. 1. Cor. [9, 25.] 1. Tim. [6, 12.] Ebr. [12, 1.] Phil. [3, 14.]
8. Vun nu af an is de Gerechtigkeit ehr Kron för mi henleggt, de mi de HErr, de gerechte Richter, an jenen Dag geven ward, nich awer mi alleen, sonnern All, de Sin Erschienung leef hebbt. Kap. [2, 5.] 1. Pet. [5, 4.] Jak. [1, 12.] Offenb. [2, 10.]
9. Süh to, dat du bald na mi her kamen deihst. v. [21.]
10. Denn Demas hett mi verlaten un düsse Welt leef gewunnen un is na Thessalonich trocken, Cresens na Galatien, Titus na Dalmatien. Kol. [4, 14.] 2. Tim. [1, 15.]
11. Lukas is alleen bi mi. Markus nimm to di hen un bring em mit, denn he is mi nützlich ton Deenst. Apost. [15, 37.] Kol. [4, 10.]
12. Tychikus hef ik na Ephesus hen schickt. Apost. [20, 4.] Eph. [6, 21.] Kol. [4, 7.]
13. Den Mantel, den ik in Troas bi Carpus leet, bring mit, wenn du kamen deihst, un de Böker, besonners dat Pergament.
14. Alexander, de Smid, hett mi veel Böses dahn, de HErr ward em na sin Wark betalen. 1. Tim. [1, 20.] 2. Sam. 3, 39. Ps. [28, 4.]
15. Vör den nimm du di ok in Acht, denn he hett unse Wör’ stark wedderspraken.
16. In min eerste Verantwordung hett Nüms mi bistahn, sonnern se leeten mi All in Stich. Dat schall se awer nich torekent warrn. Joh. [16, 32.] 2. Tim. [1, 15.]
17. De HErr awer hett mi bistahn un mi stark makt, up dat dörch mi de Predigt bestätigt war un alle Heiden dat hörn dän. Un ik bün erlöst ut den Löwen sin Rachen. Apost. [23, 11.] [27, 23.] [12, 11.]
18. De HErr awer ward mi erlösen vun all Öwel un uthelpen to Sin himmlische Riek; den wes’ Ehr vun Ewigkeit to Ewigkeit! Amen. Röm. [9, 5.] [16, 27.] Gal. [1, 5.] 1. Tim. [6, 16.]
19. Gröt’ Prisca un Aquilas, un Onesiphorus sin Hus. Apost. [18, 2.] Röm. [16, 3.] 2. Tim. [1, 16.]
20. Erastus bleev in Corinth, Trophimus awer leet ik krank in Miletus. Apost. [19, 22.] [20, 4.] [21, 29.]
21. Süh to, dat du vör den Winter kamen deihst. Eubulus, Pudens, Linus, Claudia un all de Bröder gröt’ di.
22. De HErr JEsus wes’ mit din Geist! De Gnad wes’ mit ju! Amen. Tit. [3, 15.]
Schreven vun Rom, de annner Epistel an Timotheus, as Paulus ton annern Mal vör den Kaiser Nero stellt weer.