Dat 5. Kapitel.
1. Vun de Tied awer un de Stunn, leeve Bröder, bruk ik ju nich to schrieven. Matth. [24, 3.] [36.]
2. Denn ji weet sülvst gewis, dat den HErrn Sin Dag kamen ward as en Deef in de Nacht. Matth. [24, 42-44.] Luk. [12, 39.] 2. Pet. [3, 10.] Offenb. [3, 3.] [16, 15.]
3. Denn wenn se seggen ward: Nu is Freden, nu hett dat keen Gefahr, so ward dat Verdarven se gau drapen, as de Wehdag en swanger Fru, un se ward nich flüchten könn. Jer. 6, 14. 8, 11.
4. Ji awer, leeve Bröder, west nich in de Düsternis, dat ju de Dag as en Deef to fat krigt. Eph. [5, 8.]
5. Ji sünd alltosam Kinner vun dat Licht un Kinner vun den Dag, wi sünd nich vun de Nacht, noch vun de Düsternis. Luk. [16, 8.] Röm. [13, 12.]
6. So lat uns nu nich slapen as de Annern, sonnern lat uns waken un nüchtern wesen.
7. Denn de slapen doht, de slapt bi Nacht un de bedrunken sünd, de sünd des Nachts dun.
8. Wi awer, de wi vun den Dag sünd, schüllt nüchtern wesen, andahn mit den Panzer vun Glov un Leev, un mit den Helm vun de Hoffnung up Seligkeit. Röm. [13, 12.] Jes. 59, 17. Eph. [6, 14.] [17.]
9. Denn GOtt hett uns nich sett to Torn, sonnern de Seligkeit to besitten dörch unsen HErrn JEsus Christus, Röm. [9, 23.]
10. De för uns storven is, up dat wi, ob wi wakt oder slapt, togliek mit Em leven schüllt. Röm. [14, 8.] [9.] 2. Cor. [5, 15.]
11. Darum vermahnt ju unner eenanner un bu’t de Een den Annern, as ji ja ok doht. Kap. [4, 18.] Ebr. [10, 24.] [25.]
12. Wi bedt ju awer, leeve Bröder, dat ji erkennen doht, de an ju arbeit un ju in den HErrn vörstahn un ju vermahnen doht. 1. Cor. [16, 18.]
13. Hebbt se desto leever wegen ehr Wark un west fredsam mit se.
14. Wi vermahnt ju awer, leeve Bröder, vermahnt de Unarigen, tröst de Kleenmödigen, drägt de Swachen, west geduldig gegen Jedereen. 2. Thess. [3, 15.]
15. Seht to, dat Nüms Bös mit Bös vergelln deiht, sonnern jagt ümmer dat Gude na, beides mank ju un gegen Jedereen. Spr. 20, 22. Röm. [12, 17.] 1. Pet. [3, 9.]
16. West ümmer vergnögt. Luk. [10, 20.]
17. Bedt ahn Uphörn. Luk. [18, 1.] Röm. [12, 12.] Kol. [4, 2.]
18. West dankbar in alle Ding’, denn dat is GOtt Sin Will in Christus JEsus an ju. Eph. [5, 20.] Kol. [2, 7.] [3, 15.]
19. Den GEist dämpt nich.
20. De Prophezeiung veracht nich. 1. Cor. [14, 1.]
21. Versökt awer Allns un dat Gude beholt. Röm. [2, 18.]
22. Meedt allen bösen Schien.
23. He Sülvst, de GOtt, vun den all Freud kummt, mak ju hillig dörch un dörch, ju Geist vullkamen, togliek mit Seel un Lief mutt beholn warrn unsträflich, bet unse HErr JEsus Christus kummt. Röm. [15, 33.]
24. Tru is de, de ju beropen deiht, de ward dat ok dohn. 1. Cor. [1, 9.] [10, 13.] 2. Thess. [3, 3.] 2. Tim. [3, 13.] 1. Joh. [1, 9.]
25. Leeve Bröder, bedt för uns. Kol. [4, 3.]
26. Gröt’ alle Bröder mit den hilligen Kuß. Röm. [16, 16.]
27. Ik beswör ju bi den HErrn, dat ji alle hilligen Bröder düssen Breef lesen lat.
28. Unsen HErrn JEsus Christus Sin Gnad wes’ mit ju! Amen. Röm. [16, 20.] [24.] Phil. [4, 23.]
An de Thessalonicher de eerste, schreven vun Athen.