Dat 8. Kapitel.
1. So is nu nicks Verdammliches an de, weke in Christus JEsus sünd, de nich na dat Fleesch wandelt, sonnern na den GEist.
2. Denn dat Gesetz vun den GEist, de dar lebendig maken deiht in Christus JEsus, hett mi fri makt vun de Sünd un den Dod ehr Gesetz. Kap. [3, 27.]
3. Denn wat för dat Gesetz unmöglich weer, (sintemal dat dörch dat Fleesch swach makt weer) dat dä GOtt un schickte Sin Söhn in de Gestalt vun dat sündliche Fleesch, un verdammt de Sünd in dat Fleesch dörch dat Opfer för de Sünd. Apost. [15, 19.]
4. Up dat de Gerechtigkeit, de dat Gesetz förrern deiht, in uns erfüllt ward, de wi nu nich na dat Fleesch wandelt, sonnern na den GEist.
5. Denn de dar fleeschlich sünd, de sünd fleeschlich gesinnt, de awer geistlich sünd, de sünd geistlich gesinnt.
6. Awer fleeschlich gesinnt sin, is de Dod un geistlich gesinnt sin is dat Leven un de Freden. Kap. [6, 21.]
7. Denn fleeschlich gesinnt sin is en Fiendschaft gegen GOtt, sintemal dat Fleesch GOtt Sin Gesetz nich unnerdahn is, denn dat kann dat Fleesch nich.
8. De awer fleeschlich sünd, könnt GOtt nich gefalln.
9. Ji awer sünd nich fleeschlich, sonnern geistlich, so anners GOtt Sin GEist in jug wahnen deiht. Wer awer Christus Sin GEist nich hett, de is nich Sin. 1. Cor. [3, 16.]
10. So awer Christus in jug is, so is de Liev twar dod vun wegen de Sünd, de GEist awer is dat Leven wegen de Gerechtigkeit.
11. So nu de GEist vun den, de JEsus vun de Doden uperweckt hett, in jug wahnen deiht, so ward ok desülvige, de Christus vun de Doden uperweckt hett, jug starvlichen Liever lebendig maken dörch Sinen GEist, de in jug wahnen deiht.
12. So sünd wi nu, leeve Bröder, Schuldner nich an dat Fleesch, dat wi na datsülvige leven doht. Kap. [6, 7.] [18.]
13. Denn so ji na dat Fleesch leven doht, so ward ji starven mütten; wenn ji awer dörch den GEist de Geschäfte vun dat Fleesch dod makt, so ward ji leven. Gal. [6, 8.] Eph. [4, 22.]
14. Denn de GOtt Sin GEist drieven deiht, de sünd GOtt Sin Kinner. Gal. [5, 18.]
15. Denn ji hebbt keenen knechtischen Geist kregen, dat ji jug awermal fürchten mussen, sonnern ji hebbt en kindlichen GEist kregen, dörch den wi ropt: Abba, leeve Vader! 2. Tim. [1, 7.] Gal. [3, 26.] Kap. [4, 6.]
16. Desülvige GEist givt Tügnis mit unsern GEist, dat wi GOtt Sin Kinner sünd. 2. Cor. [1, 22.]
17. Sünd wi denn Kinner, so sünd wi ok Arven, nämlich GOtt Sin Arven un Christus Sin Mitarven, so wi anners mit lieden doht, up dat wi ok mit Em herrlich makt ward. Gal. [4, 7.] Apost. [14, 22.]
18. Denn ik holl darvör, dat dat Lieden vun düsse Tied de Herrlichkeit nich werth sünd, de an uns schall apenbart warrn. 2. Cor. [4, 17.]
19. Denn dat ängstliche Töven vun de Kreatur tövt up de Apenbarung vun GOtt Sin Kinner. Kol. [3, 4.]
20. Sintemal de Kreatur unnerdahn is de Eitelkeit, ahn ehren Willen, sonnern na den sin Willen, de se unnerdahn hett, up Hoffnung.
21. Denn ok de Kreatur ward befriet warrn vun den Deenst vun dat vergängliche Wesen to de herrliche Frieheit vun GOtt Sin Kinner.
22. Denn wi weet, dat alle Kreatur mit uns süfzen deiht un sik noch ümmer ängstigt.
23. Nich blot awer se, sonnern ok wi sülvst, de wi hebbt de Eerstlinge vun den GEist, süfzt ok bi uns sülvst un tövt up de Kindschaft, nämlich up unsern Liev sin Erlösung. Gal. [4, 5.] Luk. [21, 28.]
24. Denn wi sünd wol selig, awer in de Hoffnung. De Hoffnung awer, de man sehn deiht, is keen Hoffnung. Denn wo kann man dat höpen, dat man sehn deiht? 2. Cor. [5, 7.]
25. So wi awer dat höpt, dat wi nich sehn doht, so tövt wi darup dörch Geduld. 2. Cor. [4, 18.]
26. Desglieken ok de GEist helpt unse Swachheit up. Denn wi weet nich, wat wi bäden schüllt, woans sik dat gehört, sonnern de GEist sülvst tritt vör uns in up dat Beste, mit unutspreklichen Süfzen. Matth. [20, 22.]
27. De awer de Harten utforschen deiht, de weet, wat den GEist Sin Sinn is; denn He bäd vör de Heiligen um dat, wat GOtt gefallen deiht. Ps. [7, 10.]
28. Wi weet awer, dat de, de GOtt leev hebbt, alle Dinge to dat Beste deent, de na sin Vörsatz beropen sünd. Eph. [1, 11.] Kap. [3, 11.]
29. Denn weke He tovör utersehn hett, de hett He ok verordnet, dat se gliek sin schüllt Sin Söhn Sin Ebenbild, up dat desülvige si de Eerstgeborne mank veele Bröder. Kol. [1, 18.] Ebr. [1, 6.]
30. De He awer verordnet hett, de hett He ok beropen, weke He awer beropen hett, de hett He ok gerecht makt, de He awer gerecht makt hett, de hett He ok herrlich makt.
31. Wat wüllt wi denn hierto seggen: Is GOtt för uns, wokeen kann gegen uns sin? 4. Mos. 14, 9.
32. De ok Sinen egenen Söhn nich verschont hett, sonnern hett Em för uns alle hengeven, wo schull He uns mit Em nich alles schenken? 1. Mos. 22, 16. Joh. [3, 16.]
33. Wer will GOtt Sin Uterwählten beschuldigen? GOtt is hier, de gerecht maken deiht. Joh. 50, 8. 9. 54, 15.
34. Wer will verdammen? Christus is hier, de storven is, ja veel mehr, de ok uperweckt is, weke is to GOtt Sine rechte Hand un bäd för uns. Hiob. 34, 29.
35. Wer will uns scheeden vun Christus Sin Leev? Bedröfnis oder Angst, oder Verfolgung, oder Hunger, oder Naktheit, oder Gefahr, oder Schwert? Joh. [10, 28.]
36. As schreven steiht: Um dinetwillen warrd wi dod makt den ganzen Dag, wi sünd rekent as Schlachtschap. Ps. [44, 23.] 1. Cor. [4, 9.] 2. Cor. [4, 11.]
37. Awer in all düsse Stücken överwinnt wi wiet dörch Den, de uns leev hatt hett. 1. Cor. [15, 57.]
38. Denn ik bün gewiß, dat weder Dod noch Leven, weder Engel, noch Fürstendom, noch Gewalt, weder Gegenwärtiges noch Tokünftiges, Phil. [1, 6.] 2. Tim. [1, 12.]
39. Weder Hoge, noch Deepe, noch keen annere Kreatur, uns ward scheeden können vun GOtt Sin Leev, de in Christus JEsus, unsern HErrn, is.