De 120. Psalm.
1. En Leed up den Weg na Jerusalem.
Ik reep to den HErrn in min Noth un He erhör mi.
2. HErr, rett min Seel vun dat Lögenmul un vun de falsche Tung’.
3. Wat kann de falsche Tung di dohn? Un wat kann se utrichten?
4. Se is as en Starken sine scharpen Pieln, as Füer in de Wachholders.
5. Weh mi, dat ik en Fremden bün mank Mesech, ik mutt wahnen mank Kedar sine Hütten. Hohel. 1, 5.
6. Dat ward min Seel to veel, to wahnen bi de, de den Freden hassen doht. Jes. 48, 22. 57, 21.
7. Ik hol Freden, awer wenn ik reden doh, fangt se Striet an.