De 122. Psalm.
1. En Leed up den Weg na Jerusalem vun David.
Ik freu mi öwer dat, wat to mi seggt is, dat wi in den HErrn Sin Hus gahn schüllt.
2. Un dat uns’ Föt stahn ward in dine Dohre, Jerusalem.
3. Jerusalem is so bu’t, dat se en Stadt sin schall, wo man tosamen kummt. 2. Chron. 6, 6.
4. Wo de Stämme rup gahn schüllt, nemlich den HErrn Sin Stämm, to predigen vör dat Volk Israel, to danken to Ehren vun den HErrn Sin Namen.
5. Denn dar hebbt se Stöhl to Gericht hensett, de Richtstohl vun David sin Hus.
6. Wünscht Jerusalem Glück! Dat mutt gut gahn de, weke di leef hebbt. Zach. 4, 7.
7. Dar mutt Freden sin inwennig in din Muern un Glück in Din Palläste.
8. Wegen mine Bröder un Frünn will ik di Freden wünschen.
9. Wegen den HErrn uns’ GOtt Sin Hus will ik din Bestes söken.