De 126. Psalm.
1. En Leed up de Reis’ na Jerusalem.
Wenn de HErr de Gefangenen vun Zion fri maken ward, so ward wi sien as de Drömers. Ps. [14, 7.]
2. Denn ward uns’ Mund vull Lachen un uns’ Tung vull Juchen. Denn ward man seggen mank de Heiden: De HErr hett Grotes an se dahn.
3. De HErr hett Grotes an uns dahn, daröwer sünd wi fröhlich. Luk. [1, 49.]
4. HErr, hev up uns Gefängnis, as Du de Waters na Middag to utdrögen deihst.
5. De mit Thranen seien doht, ward mit Freuden aarn’. Matth. [5, 4.]
6. Se gaht hen un weent un dregt gode Saat un kamt mit Freuden un bringt ehr Garven.