De 135. Psalm.
1. Halleluja.
Lavt den HErrn Sin Nam, lavt ji, den HErrn Sin Knechts,
2. De ji stahn doht in den HErrn Sin Hus, in de Vörhöf vun unsen GOtt Sin Hus.
3. Lavt den HErrn, denn de HErr is fründlich, singt Sin Namen Lov, denn He is leevlich.
4. Denn de HErr hett Sik Jakob utwählt, Israel to Sin Egendom.
5. Denn ik weet, dat de HErr grot is un uns’ HErr öwer alle Götter. 2. Mos. 15, 11. Ps. [86, 8.] [89, 7.]
6. Allns wat He will, dat deiht He in den Himmel, uppe Eer, in de See un in alle Deepen. Weish. 12, 18. Luk. [1, 37.]
7. De de Wolken lett upgahn vun dat End vun de Eer, de de Blitz mitsamt den Regen makt, de den Wind ut heemliche Ort kamen lett. Jer. 10, 13.
8. De de Eerstgeburt slog in Egypten, beide vun de Minschen un vun dat Veh. 2. Mos. 12, 19.
9. Un lett Sin Teken un Wunner kamen öwer di, Egyptenland, öwer Pharao un all sine Knechts.
10. De veele Völker slog un dod maken dä mächtige Könige. Ps. [136, 18.]
11. Sihon, den König vun de Amoriter un Og, den König to Basan un alle Königrieke in Kanaan. 4. Mos. 21, 21. 24. Ps. [136, 19.] [20.]
12. Un gev ehr Land to en Arvdeel, to en Arvdeel an Sin Volk Israel. Joh. [11, 23.] [12, 6.]
13. HErr, Din Nam besteiht up ewig, Din Gedächtniß, HErr, duert up alle Tieden. Ps. [102, 13.]
14. Denn de HErr ward Sin Volk richten un Sine Knechts gnädig sien.
15. De Heiden ehre Götzen sünd Sülver un Gold, vun Minschenhann makt. Ps. [115, 4.] Weish. 14, 8.
16. Se hebbt Müler un snackt nich, se hebbt Ogen un seht nich.
17. Se hebbt Ohren un hört nich, ok is keen Athem in ehr Mund.
18. De, weke se makt, sünd se gliek; ja, All de up se höpt. Jes. 42, 17.
19. Lat dat Hus Israel den HErrn laven, lavt den HErrn, ji vun Aaron sin Hus;
20. Ji vun Levy sin Hus, lavt den HErrn, de ji den HErrn fürchten doht, lavt den HErrn!
21. Lavt sie de HErr ut Zion, de to Jerusalem wahnen deiht! Halleluja!