De 14. Psalm.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
De Doren sprekt in ehr Hart: Dar is keen GOtt, se dögt nicks un sünd en Gruel mit ehr Wesen, dar is nich Een, de wat Gudes deiht. Ps. [53, 2.]
2. De HErr süht vun den Himmel up de Minschenkinner, dat He sehn kann, ob Jemand klok is un na GOtt fragen deiht. 1. Mos. 18, 21. Ps. [33, 13.] [22, 27.]
3. Awer se sünd alltomal afweken un alltosam undüchdig warn, dar is keen Een, de Gudes deiht, ok nich Een. Röm. [3, 10.]
4. Will denn keen vun de Öveldoers dat marken, de Min Volk fret, as freten se Brod, awer den HErrn ropt se nich an! Ps. [79, 7.]
5. Dar fürcht se sik, awer GOtt is bi de Gerechten ehr Geschlecht.
6. Ji schändt den Armen sin Rat, awer GOtt is sin Toversicht.
7. Ach, dat de Hölp ut Zion öwer Israel kamen dä, un de HErr Sin gefangen Volk erlösen dä! So würr Jakob fröhlich sin un Israel sik freuen! Ps. [53, 7.]