De 22. Psalm.
1. En Psalm vun David, vörtosingen na de Melodie: »Hirschkoh vun dat Morgenroth«.
2. Min GOtt, min GOtt, warum hest Du mi verlaten? Ik hul, awer min Hölp is wiet af. Matth. [27, 46.] Mark. [15, 34.]
3. Min GOtt, den Dag öwer rop ik, so antwordst Du mi nich, un de Nacht öwer bün ik ok nich still.
4. Awer Du büst hillig, de Du wahnen deihst öwer de Lovleeder vun Israel.
5. Unse Vaders höpten up Di, un as se höpten, holpst Du se ut.
6. To Di schregen se un warn rett, se vertruten up Di un warn nich to Schanden. Ps. [25, 2.] [3.]
7. Ik awer bün en Worm un keen Minsch, de Lüd ehr Spott, dat Volk ehr Verachtung. Matth. [27, 41-43.]
8. Alle, de mi sehn doht, spott’ öwer mi, sparrt dat Mul up un schüddelt den Kopp:
9. Lat em dat den HErrn klagen, lat De em rut helpen un em retten, hett He Lust to em. Weish. 2, 18. Matth. [27, 43.]
10. Denn Du leetst mi ut min Moder ehren Schoot hervörbreken; Du weerst min Toversicht, as ik noch an min Moder ehr Bost weer. Ps. [71, 6.]
11. Up Di bün ik smeten ut Moderliev, Du büst min GOtt, vun min Moderliev an. Ps. [140, 7.]
12. Wes’ nich wiet vun mi, denn Angst is dicht bi, denn hier is keen Helper. Ps. [10, 1.]
13. Grote Ossen hebbt mi umgeven, fette Ossen hebbt mi umringt.
14. Ehr Mul sparrt se up gegen mi, as en brüllende Löw, de alles tweiritt. Matth. [27, 22.]
15. Ik bün utgaten as Water, alle mine Gebeen hebbt sik utenanner reckt, min Hart is in min Liev as smolten Waß.
16. Mine Kräfte sünd verdrögt as en Potschart, un min Tung klevt an min Gagel, un Du leggst mi in den Dod.
17. Denn Hunn hebbt mi umgeven, un de Hupen vun de Bösen hett sik um mi makt. Se hebbt min Hann un Föt dörchgravt.
18. Ik kann alle mine Knaken telln. Se awer kikt um un hebbt ehr Lust an mi.
19. Se deelt min Kleder unner sik un smiet dat Lot öwer minen Rock. Matth. [27, 35.] Mark. [15, 24.] Luk. [23, 34.] Joh. [19, 23.]
20. Awer Du, HErr, wes’ nich feern; min Toverlat, il mi to helpen. Ps. [35, 17.]
21. Rett mine Seel vun dat Swerdt un rett mi vun de Hunn! Ps. [35, 17.]
22. Help mi ut den Löwen sin Rachen un rett mi vun de Büffels ehr Hörn.
23. Ik will predigen Dinen Namen mine Bröder, ik will Di priesen in de Gemeen. Ebr. [2, 12.]
24. Priest den HErrn, de ji Em fürchten doht, Em ehre de Samen Jakobs un vör Em wes’ bang alle Samen Israels! Ps. [32, 11.] [33, 8.]
25. Denn He hett nich veracht noch versmäht de Armen ehr Elend un Sin Angesicht vör em nich verborgen, un do he to Em schrieen dä, hört He. Ps. [9, 13.]
26. Di will ik priesen in de grote Gemeene. Ik will min Gelövnis betaln vör de, de Em fürchten doht. Ps. [116, 14.]
27. De Elenden schüllt eten, dat se satt ward, un de na den HErrn fragt, ward Em priesen; jug Hart schall ewiglich leven. Ps. [69, 33.] [14, 2.]
28. Alle Welt Enden ward an GOtt denken un sik to Em bekehrn, un alle Geschlechter vun de Heiden vör di anbeden. Ps. [72, 11.]
29. Denn de HErr hett dat Riek un herrscht öwer de Heiden. Obad. v. 21. Mich. 5, 11.
30. Alle Fetten up de Eer ward eten un anbeden, vör Em ward de Knee bögen all de in den Dreck liggt un de, de ehr Leven nich fristen kunnen.
31. He ward en Samen hebben, de Em deenen deiht, vun den HErrn ward man verkündigen to Kinners Kind. Jes. 53, 10.
32. Se ward kamen un Sine Gerechtigkeit predigen vör dat Volk, dat geborn war, dat He dat dahn hett. Ps. [110, 3.]