De 34. Psalm.

1. En Psalm vun David, as he sin Geberde verstellen dä vör Abimelech, de em vun sik drieven dä, un he weggung. 1. Sam. 21, 13.

2. Ik will den HErrn alltied laven, Sin Lof schall immerdar in min Mund sin. Ps. [63, 5.]

3. Min Seel schall vun den HErrn grotspreken, dat de Elenden dat hört un sik freuen doht. Jer. 9, 24.

4. Priest mit mi den HErrn un lat uns mit eenanner Sin Namen verhögen. Ps. [145, 1.]

5. Do ik den HErrn söken dä, antworde He mi un rett mi ut alle Furcht.

6. De Em ansehn doht, de ward vergnögt, un ehr Angesicht dörf nich roth warrn.

7. As düsse Elende ropen dä, hörte de HErr, un holp em ut all sin Noth. Sir. 21, 6.

8. Den HErrn Sin Engel lagert sik um de her, de Em fürchten doht un helpt se rut. 1. Mos. 31, 1. 2. 2. Kön. 6, 17. Ps. [91, 11.]

9. Smeckt un seht, wa fründlich de HErr is. Wol den, de sik up Em verlaten deiht! Ps. [2, 12.]

10. Fürchtet den HErrn, Sin Hilligen, denn de Em fürchten doht, hebbt keen Mangel. Ps. [37, 19.]

11. De Rieken möt Noth lieden un hungern, awer de den HErrn söken doht, hebbt keen Mangel an irgend en Gud.

12. Kamt her, Kinner, hört mi to, ik will jug de Furcht vör den HErrn lehrn! Ps. [66, 16.]

13. Wokeen is dar, de en gud Leven mag un geern gude Dag’ harr? 1. Pet. [3, 10.]

14. Nimm din Tung in Acht vör dat Böse un dine Lippen, dat se nich falsch reden doht.

15. Lat vun dat Böse un doh dat Gude, sök Freden un jag em na. Ps. [37, 27.] 1. Pet. [3, 11.]

16. Den HErrn Sin Ogen seht up den Rechtfardigen un Sin Ohren hört up ehr Schrien. Hiob. 36, 7.

17. Den HErrn Sin Angesicht awer is öwer de, de Böses doht, up dat He ehr Gedächtniß utrodden deiht vun de Eer. Ps. [5, 5.] Hiob. 18, 17.

18. Wenn de Gerechten schriet, so hört de HErr un rett se ut all ehr Noth.

19. De HErr is neeg bi de, de en terbraken Hart hebbt un helpt de, de en terbraken Gemöt hebbt. Luk. [18, 13.] [14.]

20. De Gerechte mutt veel lieden, awer de HErr helpt em ut dat all.

21. He bewahrt em all sin Gebeen, dat nich een darvun entwei braken ward.

22. Den Gottlosen ward dat Unglück dod maken, un de den Gerechten hassen doht, ward Schuld hebben.

23. De HErr erlöst Sine Knechte ehr Seel, un all, de sik up Em verlaten doht, ward keen Schuld hebben.