De 66. Psalm.
1. En Psalmleed, vörtosingen. Juchet GOtt, alle Land’!
2. Lovsingt to Ehr vun Sin Namen; rühmt Em herrlich.
3. Sprekt to GOtt: Wa grulich grot sünd Din Werke! Dine Fiende smeichelt Di wegen Dine grote Macht.
4. Lat dat Land Di anbeden, vun Di grotspreken wegen Din Nam! Sela.
5. Kamt her, un seht an GOtt Sine Werke, de so wunnerlich is mit Sin Dohn mank de Minschenkinner. Ps. [46, 9.]
6. He makt ut de See drög Land, dat man to Fot öwer dat Water gahn deiht, darum freut wi uns an Em! 2. Mos. 14, 21.
7. He herrscht mit Sin Gewalt ewiglich, Sin Ogen seht up de Völker. De Aftrünnigen ward nich to Höch kamen künnen. Sela.
8. Lavt ji Völker unsen GOtt, lat Sin Ruhm wiet lutbar warden,
9. De unse Seelen int Leben beholen deiht un unse Föt nich utglieden lett.
10. Denn, GOtt, Du hest uns versöcht un smolten, as Sülver smolten ward. Spr. 17, 3.
11. Du hest uns in den Thorn smieten laten, Du hest up unse Lenden en Last leggt;
12. Du hest Minschen laten öwer unsen Kopp kamen, wi sünd in Füer un Water kamen, awer Du hest uns rutföhrt un erquickt.
13. Dorum will ik mit Brandopfer in Din Hus gahn, un Di mine Gelövnisse betalen; Ps. [61, 9.]
14. As ik mine Lippen hef updahn un min Mund redet hett in min Noth. 1. Mos. 28, 20.
15. Ik will Di fette Brandopfer bringen vun Rökelwark vun Widders, ik will opfern Ossen un Böck. Sela.
16. Kamt her, hört to, Alle, de ji GOtt fürchten doht. Ik will vertelln, wat He an min Seel dahn hett.
17. To Em reep ik ut min Mund un sprok grot vun Em mit min Tung.
18. Wenn ik wat Unrechts vör harr in min Harten, so war de HErr dat nich hörn. Spr. 15, 29. 28, 9. Joh. [9, 31.]
19. Darum erhört mi GOtt un markt up min Flehn.
20. Gelavt si GOtt, de min Gebet nich verstött, noch Sin Gudheit vun mi aftrecken deiht.