De 92. Psalm.
1. En Psalmleed up den Sabbathdag.
2. Dat is en köstlich Ding, den HErrn danken un lovsingen Din Namen, Du Högster! Ps. [147, 1.]
3. Des Morgens Din Gnad un des Nachts Din Wahrheit verkündigen. Ps. [89, 2.]
4. Up de tein Saiten un Psalter, mit Spelen up de Harf. Ps. [144, 9.]
5. Denn HErr, Du letst mi fröhlich singen vun Dine Werke un ik rühm din Hann ehr Wark.
6. HErr, wa sünd Dine Werke so grot! Dine Gedanken sünd so sehr deep! Ps. [104, 24.] Jes. 55, 9.
7. En unvernünftigen Mann glövt dat nich, un en Narr acht nich up so wat.
8. De Gottlosen grönt as dat Gras un de Öveldoers blöht all, bet se vertilgt ward up ewig. Ps. [37, 2.] [129, 6.]
9. Awer Du, HErr, büst de Högste un blivst ewig. Ps. [97, 9.]
10. Denn süh, Dine Fiende HErr, süh, Dine Fiende ward umkamen, un all, de Övel doht, möt utenanner jagt warrn.
11. Awer min Horn ward verhögt warrn, as dat Horn vun en Eenhorn, un ward mit frisch Oel insalvt warrn. Ps. [132, 17.]
12. Un min Oog ward sin Lust sehen an mine Fiende, un min Ohr ward sin Lust hören an de Boshaftigen, de sik gegen mi setten doht. Ps. [91, 8.]
13. De Gerechte ward grönen as en Palmbom, he ward wassen as en Ceder up den Libanon. Ps. [52, 10.] Spr. 11, 28.
14. De plantet sünd in den HErrn Sin Hus, ward in uns’ GOtt Sin Vörhöf grönen. Jes. 61, 3.
15. Un wenn se ok old ward, ward se doch blöhn, fruchtbar un frisch sien. Ps. [1, 3.]
16. Dat se verkündigen doht, dat de HErr so fromm is, min Fels, un is keen Unrecht an Em. Ps. [145, 17.]